Pelin DMN.
@Pelin_DMN
Kitapların müptelasıyım.
Okuyup yazmakla, şifalanırım.
Spoiler içerir.
İsmini çok duyduğum için merak ederek okuduğum bir kitaptı. Daha öncesinde Beni Kör Kuyularda romanını okuyup yazarın tarzını beğenmiştim. Eserdeki olaylar farklı gelmişti. O yüzden yüksek beklentilerle bu kitaba başladım fakat hayal kırıklığı yaşadım. Evet dili sade ve akıcı ama gerek konu olarak gerek aynı şeylerin sürekli tekrar edilmesi açısından romanı sığ buldum diyebilirim. Bir oğulun gözünden babası ve ona duyduğu sevgi işleniyor. Erkek evlat ile babalar arasındaki bağ, babaların yıllar geçtikçe yaşlanması, çökmesi ve bunun evlatlar üzerindeki etkisi işlenmiş. Yani baktığımızda çok sıradan bir konu olduğu için eserde yüzüme tokat gibi çarpacak detaylar aradım ama bulamadım. Gizemli bir şekilde görünen at ve küçük çocuk da eserin içeriğinde sanki havada asılı kalmış gibiydi. Bunlarla ilgili farklı bir şeyler çıkar diye bekledim ama sadece figür olarak kalmış gibiydi. Okurken çalakalem yazılmış hissi uyandırdı bende. Kısacası kitap sıkmıyor ama doyurmuyor da.
Hayaller- HayatlarHayata Dair
Puan vermedi
“ Bütün insanlar hayatta başarılı olmak ister ancak herkes başarılı olamaz. Son yıllardaki yaygın görüş başarının yolunun her şeyden önce istemekten geçtiğidir.Ancak hepimiz biliyoruz ki isteyenlerin çok azı başarılı olur.Başarılı olmak için kişinin yeteneğinin olduğu,başarabileceği alanda bir şeyi istiyor olması gerekir.” Acar Baltaş bilimsellikten uzak bazı kişisel gelişim uzmanlarına (!) ve onların “sadece isteyin yeter” içeriğiyle yazdıkları ve “motivasyon ticareti”diye adlandırdığı kitaplarına atıfta bulunarak başarıyı bu şekilde tanımlıyor.
Kişisel gelişim kitapları okuyan biri olarak Acar Baltaş’ın bu kitabını okuyana kadar, bu tarz kitapların insanlarda olumlu değişimler yapacağını düşünüyordum. İnsanları teşvik edici, motive edici olması ,istek uyandırması belki de olumsuz yanlarını görmemi engellemişti. Çünkü bu tarz bazı kitaplarda başarmanın sadece istemekle olacağı, herkesin hayallerine isterse er ya da geç ulaşılacağı anlatılıyordu. Oysaki durum bu kadar basit değildi
gerçekten de. İsteyen herkes başarılı olabilseydi bu kitapları okuyan herkes amaçlarına ulaşır ,mutsuz ve başarısız insan kalmazdı. Demek ki unutulan ya da görmezden gelinen bir şey vardı. Evet,başarmak için istemek gereklidir ancak tek başına “istemek”yeterli değildir.İnsan kendini tanımalı,yeteneklerini bilmeli ve yatkın olduğu alanlarda başarmayı istemelidir.Bu kitapları okuduğu halde yine başarısızlığa uğrayanlar, yaşadığı hayal kırıklığı ile birlikte belki de hatayı kendilerinde arayarak daha da mutsuz olacaklardır. Bu kitaplarda göz ardı edilen en önemli noktalardan biri de budur aslında.
Çocukken “ne olacaksın ?”diye sorulduğunda hepimiz o yaşlarda bize cazip gelen bir mesleği söylemişizdir.Ya doktor olmak isteriz ya da öğretmen ya polis…Ben de
AçlıkEdebiyat
Puan vermedi
Kitabı beğenip beğenmediğim konusunda pek emin değilim ama düşündürücü bir kitap olduğuna kanaat getirdim diyebilirim. Neler üzerine düşündürüyor insanı? Tabii ki açlık… Ama öyle böyle bir açlık değil. Günlerce haftalarca süren bir açlık… ve bunca şeye rağmen insani değerlerini kaybetmemek için verilen mücadele. Sanırım beni en çok bu etkiledi. Çünkü bizler gün içinde bile aç kaldığımızda sinir küpü oluruz adeta. Kaldı ki günlerce süren bir açlık karşısında hangimiz başka biri olmaz ki? Hangimiz koruyabilir güzel huylarını? Hangimiz açlıktan bayılacak gibi olmuşken gurur yapabilir? Buna rağmen de umutlu kalabilmeyi hangimiz başarabilir? Kitap sürekli bunları sorgulattı bana. Bu yüzden okunmalı diyebilirim. 
Açlık
Açlık