Pellucidum
@Pellucidum
Puan vermedi·94 syf.··
Beğendi
·2020 29. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 20 Aralık 2020 18:23
Luigi Pirandello, Nobel ödüllü İtalyan yazar. 
Biri, Hiçbiri, Binlercesi kitabını çok duymuştum ama okuduğum ilk kitabı bu oldu.
İçerisinde 5 farklı öykü var. Hepimizin hissedebileceği duyguları; farklı bakış açıları ile sunuyor.
Gerçeğin herkesin algısında farklı bir boyut kazandığına dikkat çekiyor. Zaten gerçekliğin göreceliğini sorgulayan bir yazar olarak tanınıyor.
Karakterlerin psikolojik tahlillerini derinlemesine aktardığından yanlışlarında bile onların da en nihayetinde birer insan olduğunu insanca hareket ettiklerini hissettiriyor.
Ayrıca okurken İtalyan kültürüne ait bir şeyler öğrenmek de hoşuma gitti. Ben severek okudum, tavsiye ederim. Keyifli okumalar:)
Biri, Hiçbiri, Binlercesi kitabını çok duymuştum ama okuduğum ilk kitabı bu oldu.
İçerisinde 5 farklı öykü var. Hepimizin hissedebileceği duyguları; farklı bakış açıları ile sunuyor.
Gerçeğin herkesin algısında farklı bir boyut kazandığına dikkat çekiyor. Zaten gerçekliğin göreceliğini sorgulayan bir yazar olarak tanınıyor.
Karakterlerin psikolojik tahlillerini derinlemesine aktardığından yanlışlarında bile onların da en nihayetinde birer insan olduğunu insanca hareket ettiklerini hissettiriyor.
Ayrıca okurken İtalyan kültürüne ait bir şeyler öğrenmek de hoşuma gitti. Ben severek okudum, tavsiye ederim. Keyifli okumalar:)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Fransız bir psikiyatr tarafından yazılan bu kitap hayatımızı dolu dolu, huzurlu, her nefes aldığımız anı 'gerçekten' yaşayarak geçirmemizin yollarını anlatıyor.
Yaşamımızda alışılmış otomatik düşünceler, duygular ve eylemler olduğu sürece; anlarımızın ölü olarak geçip gittiğini fark etmemizi istiyor.
Kısaca her anımızda nüfuz edici görüşe sahip olabilmenin kapılarını aralıyor.
Bunu küçük başlıklar halinde bize sunuyor: 25 ders şeklinde.
Her birine ünlü bir tabloyla başlıyoruz. Sonra yazar tabloyu betimliyor, ressamın yaparkenki ruh haline ulaştırmaya çağırıyor. Ve siz kendinizi tablonun görünmez bir parçası gibi hissediyorsunuz. O an da o tabloda siz de yaşıyorsunuz. O kuş seslerini, çocuk seslerini duyuyor; rüzgarı, yağmuru ya da güneşin ısısını teninizde hissediyor, baharın, denizin ya da ormanın kokusunu içinize çekiyorsunuz... Manzarayı seyretmekteyken birden kendinizi o görkemli doğada adımlarken buluyorsunuz.
Sonra yazar bi kapı aralıyor ve tablo rehberliğinde vermek istediği düşünceyi; gerekçelerle, örneklerle gösteriyor. Bunu şiirsel bir anlatımla yapıyor. Her bölümün sonunda da ödev niteliğinde kısa yönergeler var.
Ben çok severek okudum. İçselleştirmek için zamana yaymak istedim. Rehber bir kitap olarak görüyorum. Yaşamına farkındalığı katmak isteyenlere tavsiye ederim. Keyifli okumalar:)
(Giriş bölümü 1. cilt incelemenin başında, tekrar olmasın diye eklemedim. Bütünlük oluşturması açısından dileyenler bakabilir: #67026844)
Kitaba genel olarak bakacak olursak; 1. cilt 3, 2. cilt 4 başlık altında toplanan öykülerden oluşuyor.(1.cilti daha önce incelemiştim.)
2.cilt, 1. Bölüm: Mizah ve Yergi Öyküleri; 7 öyküden oluşuyor.
Adından anlaşıldığı üzere yine satirler var. Ama okuması bir önceki bölüm kadar yorucu değil.
(*spoiler içerir.*)
Burdaki favori öyküm: Gözlük
Okumaya başlarken hiç böyle bir son beklememiştim, ilginç bir öykü. Poe burda ilk görüşte aşk ile dalga geçiyor. Yakışıklı miyop genç, gözlüğü görüntüsünü bozduğunu düşündüğü için kullanmıyor. Ve bir tiyatroda güzel ve genç olarak gördüğü bir kadına sırılsıklam aşık oluyor, birkaç kez daha vakit geçirip gencin ısrarıyla apar topar evleniyorlar. Evlendikten sonra kadının ısrarı ile gözlük takıp bakınca genç afallıyor, kadın açıklıyor, tüm olanlar aklı beş karış havada olması sebebiyle ders vermek için onun planı. Bu olaydan sonra genç gözlüksüz dolaşmıyor tabi.
2. Bölüm: Fantezi ve Uçuş Öyküleri; 19 öyküden oluşuyor.
Poe nun hayal gücü çok zengin. Buna ek olarak verdiği bilimsel ayrıntılarla da inanırlık kazandırıyor. Öyküleriyle hemen her konuyu ele almış: Felsefe, Tarih, Coğrafya, Tıp, Matematik, Fizik, Filoloji, Simya... ve bunları fantastik bir biçimde sunmuş. Özellikle bu bölümde bunu daha çok hissettim.
Bu bölümde favori öykülerim:
Eiros ile Charmion un Sohbetleri
İncildeki Kıyamet ilgili kehanetlerden esinlenilerek yazılmış bir öykü. 1835 te görülen Halley kuyrukluyıldızının insanlarda yarattığı dünyanın sonu geliyor mu karmaşasını öykülemiş. Poe, burda akıldan çok sezginin önemini vurguluyor, ben de iç seziye önem verdiğimden ilgimi çekti.
Eleonora
Bu
Poe ile tanışmam Detachment filminden bir sahne ile olmuştu ve okuma listeme eklemiştim.
(youtu.be/PKXJDBuGDi0)
Yaşamından çok şey aktarmış yazılarına, bu sebeple okumayı düşünenlere daha iyi analiz edebilmeleri açısından öncesinde yaşam hikayesini okumalarını tavsiye ederim. Gerçi bu tüm yazar ve şairler için geçerli. Aslında yazılanlar yaşamlarından sızanlar bir nevi... Bu yüzden önemsiyorum.
Poe, ikisi de oyuncu olan anne babanın ikinci çocuğu olarak 1809 da doğmuş. Doğumundan kısa bir süre sonra babası aileyi terk etmiş, annesi de bir yıl sonra tüberkülozdan ölmüş. Böylece yetim ve öksüz kalan Poe'yu John ve Frances Allan çifti sahiplenmiş ama resmî olarak evlat edinmemişler. (Allan soyadını bu tüccar aileden almış.) Daha sonra Poe nun gençlik yıllarındaki alkol, kumar borçları ve eğitim masrafları nedeniyle John Allan'la arası bozulmuş. Üniversitesiyi parasızlıktan bırakmak zorunda kalmış. Takma ad kullanarak 1827 yılında orduya katılmış. Bu dönemde yayımcılık kariyerine de başlamış. Kendisini büyüten Frances Allan'ı da 1829 yılında kaybetmiş. Şair ve yazar olmak isteyen Poe, West Point Okulundan başarısız olarak ayrılmış. Yaşamını yazarak sürdürmeye çalışmış. 1836 yılında 13 yaşındaki teyzesinin kızı, Virginia Clemm ile evlenmiş. Ancak eşi henüz 24 yaşındayken, 1847'de tüberkülozdan kaybetmiş. Poe'nun özel hayatında sıkıntılarla devam ederken iş yaşamında da durum farklı değil. Edebiyat dergilerinde eleştirmen olarak yazıyor, ancak hayatını kıt kanaat geçindirebilen maaşını ya zorla alıyor ya hiç alamıyor. Yaşadığı dönemde de sık sık eleştirilen bir yazarmış, tabi kendisi de döneminde yaşayanları hicvetmekle ünlü. Poe nedeni hala açıklanamayan bir nedenden 40 yaşında hayata veda ediyor. Poe'nun değeri ne yazık ki öldükten sonra anlaşılmış.
2019 da New
İncitmedensezdirmedenacıtmadanduyurmadan anlatmak...1000Kitap
(Spoiler içerir.)
Oğuz Atay... İtiraf etmeliyim ki; ilk defa ismini, 3 yıl önce bir arkadaşımdan duymuştum, okudun mu diye sormuştu. Sonrasında aklımdan çıktı nedense ve son 1,5 yıldır okumaya niyetlenip erteliyordum. Okurken bile erteledim aslında araya birkaç kitap sıkıştırarak. İlk başladığımda akıcı geldi sonra biraz zorla devam ettim boğulduğumu hissedince farklı kitaplara yöneldim tekrar elime aldığımda, olaylar öyle gelişti ki bitirmiş buldum kendimi.
Kitabı okumak dingin bir zihin ve sakin bir ortam gerektiriyor. Zira kitapla başbaşa kalabilmek lazım anlatımındaki derinliğine varabilmek için.
Okurken yazarın iç dünyasında geziniyormuş hissi veriyor. Kahramanların varoluş bunalımlarını; düşüncenin en sofistike, en kaotik şekillerinde yansıtıyor: dil oyunları, alegoriler, çağrışımlar, taşlamalar, alıntılar, psikolojik analizler, monologlar, öz eleştiriler... beyninizde yankılanıyor.
Özellikle kitabın yazıldığı; yakın Türkiye tarihine, siyasetine, İncil ağırlıklı olarak kutsal kitaplara, Dünya ve Türk edebiyatına, müzik, resim gibi sanatlara değiniyor. Alegorileri anlayabilmek için öncesinde bu alanlarda okuma yapmak, bilgi sahibi olmak gerek. Oğuz Atay bir röportajında: "Kolay okunan bir roman sunarak okuyucuya hakaret etmiş olursunuz." diyerek de okuru zorladığını itiraf ediyor.
Tutunamayanlar, Türk Edebiyatı'nda yazılmış ilk postmodern roman olması, bilinçakışı tekniği ile yazılması açısından özgün olup, yazıldığında hiçbir yayınevinin romanı basmak istememesi ve ancak Trt roman ödülü alması sonrasında basılabilmesi ile de ünlüdür. Hatta Cevat Çapan, Tutunamayanlar’ın yayımlanma sürecini anlatırken, bir yayıncının Atay için, “Bu adam ruh hastası mı?” diye sorduğunu anlatır.
Kitabın kurgusuna gelirsek, Turgut Özben'in uzun zamandır görüşmediği arkadaşı;