Emre
@Pelouch
Lisans
Çorum
Amasya
39 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Merak ediyorum hiç aşklarını böyle yaşayan, böyle seven insanlar oldu mu bu dünyada? Yoksa sadece yazar kendi iç dünyasında yaşamak yada yaşanmasını istediği aşkı sevgiyi mi sundu bize. Günümüz de yaşanan insan ilişkilerine baktığım zaman bu kitap bana çok ütopik gelsede. Anlatılan o naif, içten, yumuşak sevgiyi kıskandım. Eğer bir zamanlar insanlar böyle sevdiyse şayet hep öyle kalsaydı. Günümüzün samimiyetsiz, çıkarcı, aceleci, tatminsiz aşklarına karşı insanın içini ısıtan, umut dolduran bir kitap. Ruhlarımıza dokunan sevgilerin bulması dileğiyle.
‘’Bu kitabı gözlerini kırpmadan güneşe bakıp, elleri titremeden ateşi tutabilene; bu kör dünyanın çığlıkları ötesinden evrensel ruhun ezgisine kulak vermeyi bilene; Mary Elizabeth Haskell’e adıyorum!’’
Seveni ayrı, sevileni ayrı kıskanıyor insan bazen.
Yalnızlığımın sahte mutluluğunun tuttuğu tempoda dans ediyor bedenim. Kiminin ki gibi içindeki yaşam sevincinden değil, sadece taklitten ibaret.