Yaşamdaki en kötü şey acı çekmek değil kayıtsızlıktır. Acı çekersek acının nedenlerini durdurmaya çalışabiliriz. Hiçbir şey hissetmezsek felç oluruz. İnsanlık tarihinde acı şimdiye kadar hep bir değişimin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Peki, ilk defa, kayıtsızlık insanın kaderini değiştirme yeteneğini yok etmeli midir?
Gelişmesini önem verilmemiş bir çocuk milli servete ihanettir. Vatandaşın çözüm üretmek yerine şikayet etmeye harcadığı zaman da, damlayan musluk gibi ulusal bir israftır.
Bir, bizim için çizilen yollar vardı; bir de bizim çizdiğimiz yollar. Kendimizi bazen, çıkmak isteyip de bir sebepten çıkmadığımız bir yolda bulabiliyor ya da daha kötüsü, bir yolu seçip arkamıza baktığımızda diğer yoldan gitmediğimize üzülebiliyorduk.