Reyhan Tunçer Yıldız
@PembeSeyyah
Öğretmen
Üniversite
Almanya
77 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Almanya’da doğmuş büyümüş bir yazarın kaleminden çıkmış bir kitap. Kısa hikayelerden oluşan bir kitap. Bazı hikayelerin konuları ilgi çekici geldi. Günümüzdeki toplumsal problemlere, yozlaşmalara yer verilmiş. Bir günde rahatlıkla bitirebileceğiniz bir kitap.
Çizgili Pijamalı Çocuk kitabı, insanı derinden etkileyen ve uzun süre düşündüren eserlerden biri. Yazar, savaşın acımasız yüzünü bir çocuğun masum bakış açısından anlatarak okuyucuya çok güçlü duygular hissettiriyor. Özellikle Bruno karakterinin olayları anlamaya çalışması, masumiyeti ve saf düşünceleri hikâyeyi daha da etkileyici hale getiriyor. Kitap boyunca sade ve akıcı bir dil kullanılmış olması da okumayı kolaylaştırıyor.
En beğendiğim yönlerinden biri, dostluk temasının ön planda olmasıydı. Farklı dünyalarda yaşayan iki çocuğun kurduğu bağ, insanların aslında önyargılardan uzak ne kadar saf ve samimi olabileceğini gösteriyor. Aynı zamanda kitap, savaşın sadece cephede değil, çocukların hayatında da ne kadar büyük yaralar açtığını çok net bir şekilde hissettiriyor.
Sonu ise oldukça çarpıcı ve duygusal. Okuyucuyu hem üzüyor hem de derin düşüncelere sevk ediyor. Genel olarak hem anlatımı hem verdiği mesajlar açısından çok başarılı bulduğum bir kitap oldu. Okuduktan sonra etkisi uzun süre devam eden, anlamlı ve değerli bir eser.
Bir Türk olarak şu atasözüyle bitirmek istiyorum: Eden bulur.
Masumiyet Müzesi’ni okurken en çok beni etkileyen şey, Kemal’in aşkının zamanla derinleşirken bir yandan da saplantılı bir hâl almasıydı. Başta çok tanıdık ve masum görünen duygular, ilerledikçe insanı rahatsız eden bir takıntıya dönüşüyor. Yine de bu saplantının içinde büyük bir yalnızlık ve kaybetme korkusu hissediliyor; bu yüzden Kemal’i tamamen yargılamak yerine anlamaya çalıştım.
Füsun ise hikâyenin en çarpıcı karakterlerinden biri. Onun daha gerçekçi, hayatın içinde kalan tavrı Kemal’in dünyasıyla ciddi bir tezat oluşturuyor. Füsun’un kendi yolunu çizmeye çalışması ve zaman zaman Kemal’e mesafe koyması, aslında bu ilişkinin dengesizliğini daha da görünür kılıyor.
Sibel karakteri de çok önemli; modern, güçlü ve “doğru” ilişkiyi temsil ederken Kemal’in onu bırakması, aslında kendi içindeki çelişkileri açığa çıkarıyor. Ayrıca Füsun’un ailesi, özellikle gündelik hayatın sıradanlığıyla Kemal’in takıntılı dünyası arasında bir köprü gibi duruyor.
Roman genel olarak sadece bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda insanların duygularıyla nasıl baş edemediğini, aşkın bazen nasıl bir tutkuya ve hatta takıntıya dönüşebileceğini çok etkileyici bir şekilde gösteriyor.
Türk Edebiyatı’nın kıymetli eserlerinden biri. Yazarın ele aldığı konu, alışılmışın dışında. Normalde iki kadın arasında kıskançlıklar üzerine kurulmuş hikayeler karşımıza çıkar ama bu sefer iki kardeş arasındaki kıskançlığı okuyoruz. Anne ve babasının hiç değer vermediği, ikinci plana attığı Seniha’yı okuyoruz. Sürekli el üstünde tutulan, pohpohlanan Halit’i okuyoruz. Kitabın içindeki hiçbir karakter iyi değil. Bütün karakterler kötü. 3-5 sayfada karşımıza çıkan avukat bile kötü niyetli. Yazarın eseri kaleme aldığı yıllarda Türkiye’de psikoloji, psikoanaliz gibi kavramlar daha olmamasına rağmen, Nahid Sırrı Örik karakterlerin iç dünyalarını çok güzel analiz etmiş. Ve bu analizlerini kaleme dökmüş. Edebiyat okurlarının severek okuyacağı bir kitap. Son dönemlerde ekranlarda olan dizi ile de pek bir ilgisi yok, diye yorum okudum, kendim diziyi izlemiyorum. Kitabın okunmasını içten tavsiye ederim.
Hiç bitmesini istemediğim kitaplardan biri oldu. Şermin Yaşar’ım hikayeciliği o kadar iyi ki, keşke romanları olsa sayfalarca, cilt cilt onu okusak. Dilinin akıcılığı, sadeliği, samimiliği o kadar güzel ki okurken sanki kitabın içindeymişsiniz gibi hissettiriyor. Karakterler üzerinden günümüzdeki hayata karşı yapılan eleştiriler, göndermeler çok manidar.
Selime teyze ve Meltem, sanki karşı komşumuz gibi çok yakınlar. İki tarafın hasretini kendi içimizde hissederek okuyoruz kitabı. Birinin yok diye üzüldüğü şeyin aslında başkasının acısı olduğunu görüyoruz. Herkesin kendine göre imtihanı var. Meltem’in ailesinin yokluğu onun imtihanıyken, anne baba hasreti, eksikliği çekmişken, Selime teyze de hayatta olan çocuklarının halleriyle imtihan yaşıyor. Kitabı çok beğendim, okunmasını şiddetle tavsiye ederim.
