Pervin
@Pengubook
Sessizim, ama her satır beni biraz daha anlatır.
Kimse bilmez, bazı cümlelerin içinde yaşadığımı.
Ben sadece okurum… ama her kitap beni yeniden yazar.
Okul öncesi öğretmeni.
Türk dili ve edebiyatı. / Çocuk gelişimi ve eğitimi.
In the heart of a knight.
21 Kasım
239 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Rahatsız Eden Gerçekliğiyle “Kavim”1000Kitap
Kavim bittiğinde üzerimde garip bir ağırlık bırakan kitaplardan biri oldu. Daha ilk sayfalardan itibaren o karanlık ve tedirgin atmosferi hissediyorsunuz zaten ama olaylar ilerledikçe iş sadece bir cinayet hikâyesi olmaktan çıkıyor. İnsanlığın en karanlık tarafları, geçmişten bugüne taşınan korkular, inançlar ve vicdan meseleleri de hikâyenin içine yavaş yavaş işleniyor. En sevdiğim şeylerden biri de buydu sanırım; okurken sadece “katil kim?” diye düşünmüyorsunuz, aynı zamanda insanların neye dönüşebileceğini de sorguluyorsunuz.
Kitap boyunca sürekli bir huzursuzluk hissi vardı. Özellikle bazı sahnelerde o kasvet o kadar iyi geçmiş ki sanki İstanbul’un gri ve boğucu havasını sayfaların arasından hissediyorsunuz. Ahmet Ümit’in anlatımını zaten akıcı buluyorum ama bu kitapta tempo hiç düşmedi benim için. Bir bölüm bitince “bir tane daha okuyayım” derken kendimi gece yarısı hâlâ kitap okurken buldum.
Karakterler de sadece olay örgüsünü taşımak için yazılmış gibi değildi; herkesin içinde ayrı bir kırılmışlık, korku ya da karanlık taraf vardı. Bu yüzden kitap bana klasik bir polisiye gibi gelmedi. Polisiye kısmı çok güçlü ama alt metninde psikolojik ve toplumsal tarafı daha baskın hissettim.
Final kısmı ise gerçekten rahatsız edici derecede etkileyiciydi. Kitabı kapattıktan sonra bile bir süre düşündürdü beni. Bazı kitaplar okunup geçiliyor, bazılarıysa atmosferini üstünüzde bırakıyor; benim için “Kavim” kesinlikle ikinci gruptaydı.
Reklam
Normal Olmaya Çalışmanın Bedeli1000Kitap
Matt Haig bu kitapta vampirlik temasını alıştığımız gibi korku üzerinden değil, “kendini bastırma” meselesi üzerinden anlatıyor. Dışarıdan tamamen normal görünen bir ailenin aslında kendi doğasını gizleyerek yaşamaya çalışması, hikâyeyi ilginç kılıyor. Okuması akıcı, fikir olarak da dikkat çekici; ancak karakterler çok derinleşmediği için kitapla güçlü bir bağ kurmak zorlaşıyor. Özellikle sonu biraz hızlı toparlanmış hissi veriyor. Genel olarak Radley Ailesi, farklı bir konuya sahip, düşündüren ama çok da iz bırakan bir kitap değil.
Benim için Gün Olur Asra Bedel' biraz ağır ama etkileyici bir kitaptı. Okurken bazı yerlerde durup düşündüm açıkçası. Özellikle insanın geçmişini unutması meselesi beni baya etkiledi. Çünkü insanı insan yapan şey biraz da hatıraları ve kim olduğu değil mi? Onu kaybedince geriye ne kalır diye düşündüm.
Hikâye çok hızlı akmıyor ama o sakinliği aslında kitabın havasına yakışıyor. Bozkırın yalnızlığı, karakterlerin iç dünyası falan gerçekten hissettiriliyor. Bitirdiğimde içimde hafif bir hüzün kaldı ama aynı zamanda anlamlı bir şey okumuşum gibi hissettim.
Çok hareketli bir kitap değil ama düşündüren ve akılda kalan bir kitap bence. Ben okurken daha çok hislerine odaklandım diyebilirim.
Bazı Sabahlar Geceyi İçinde Taşır...Alıntı
Sabah, umut değildir her zaman.
Bazen uykusuz bir gecenin devamıdır.
Bazen yarım kalmış cümlelerin, bastırılmış duyguların, söylenememiş sözlerin ışığıdır.
Yumuşak ama keskin… Sessiz ama ağır.
Karakterler bağırmıyor, dikkat çekmiyor.
Ama tam da bu yüzden gerçekler.
Hayatın kenarında kalmış, çoğu zaman fark edilmemiş ama derinliği olan insanlar gibi…
Okurken sık sık şunu hissettim:
“Bu bir hikâye değil, bir ruh hâli.”
Anlatım sade ama hissi yoğun.
Gösterişli cümleler yok; kırmadan, incitmeden ilerleyen bir hüzün var.
İnsanın içine usulca yerleşiyor ve orada kalıyor.
Bitirdiğimde büyük bir boşluk değil, tanıdık bir sessizlik kaldı bende.
Bu kitap bana şunu hatırlattı:
Herkes güne aynı ışıkla başlamıyor.
Bazılarımız geceden kalma duygularla uyanıyor.
Okunur mu?
Evet. Ama hızlıca değil.
Kalbinizin yorgun bir gününde, sessiz bir sabahında…
Çünkü bu kitap aceleye gelmez.
Sefiller, yalnızca yoksulların hikâyesi değil;
iyiliğin, vicdanın ve merhametin bu dünyada ne kadar ağır bir yük olduğunu anlatan uzun bir yürüyüş.
Victor Hugo, karakterlerini
Reklam