Pervin
@Pengubook
Ben sadece okurum… ama her kitap beni yeniden yazar.
Okul öncesi öğretmeni.
Türk dili ve edebiyatı. / Çocuk gelişimi ve eğitimi.
21 Kasım
247 okur puanıOcak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Acı çeken, acı çekmeye devam edecek. Düşen, düşmeye devam edecek. Beni ilgilendirmezdi. Dünya bu şekilde işliyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan tamamen güvenebileceği bir şeye denk geldiğinde aptal aptal kahkaha atan bir varlıktı anlaşılan.
Gerçek yüzümü o kadar çok maskeyle gizlemiştim ki o katmanlardan hangisi ne kadar üzgündü ayırt edemez hale gelmiştim.
Sefiller, yalnızca yoksulların hikâyesi değil;
iyiliğin, vicdanın ve merhametin bu dünyada ne kadar ağır bir yük olduğunu anlatan uzun bir yürüyüş.
Victor Hugo, karakterlerini kahramanlaştırmaz.
Onları kusurlarıyla, korkularıyla, suskunluklarıyla bırakır önümüze.
Jean Valjean iyi olduğu için acı çeker.
Javert doğruya inandığı için körleşir.
Fantine sevdiği için yıkılır.
Cosette ise masum olduğu için hayatta kalmak zorunda kalır.
Bu romanda adalet hiçbir zaman tam değildir.
Yasa vardır ama merhamet eksiktir.
Ve insan, en çok da doğru olmanın bedelini öder.
Jean Valjean’ın hikâyesi, “değişmek mümkün mü?” sorusunun cevabıdır.
Ama bu cevap umutlu olduğu kadar ağırdır:
Evet, değişirsin…
Ama geçmişin seni her zaman izler.
Javert ise trajedinin sessiz yüzüdür.
Kötü değildir, sadece esnek değildir.
Ve Victor Hugo bize şunu fısıldar:
İnsan katılaştığında, adalet bile bir şiddet biçimine dönüşebilir.
Sefiller okurken olaylar değil, duygular yoruyor insanı.
Çünkü her sayfa, “Ben olsaydım ne yapardım?” sorusunu bırakıyor avuçlarına.
Ve çoğu zaman cevabı yok.
Bu kitap, umudu yüksek sesle savunmaz.
Sadece şunu söyler:
Sefiller bitti.
Bazı kitaplar kapanır,
bazıları insanın içinde kalır.
Sefiller onlardan biri.