Peppermint Butler
@Peppermint
64 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Huzurlu
Bazen bazı kitaplar resmen gökten üzerime düşüyor gibi, o anki moduma uygun oluyor. Kitabın neden bahsettiğini bilmeden okumaya başlıyorum ve o kitap bana sanki ayna tutuyor gibi hissediyorum. Düşünün ki seçim zamanı neden bahsettiğini bilmeden “Dinle Küçük Adam” okumuş insanım ben
Hyunam-Dong Kitabevi ise beyaz yakalılığa çokça saydırdığım ve yer yer varoluş bunalımına sürüklendiğim şu zamanlarda 3 kişilik mini kitap klübümüzün ilk kitabı olarak arkadaşım tarafından önerildi. O kadar iyi geldi ki!
Okuması çok kolay, akıyor diyebilirim. O kadar dingin bir tarzı var ki, okurken huzur buldum resmen. İçinde ilişkilere, hayata, mutluluk arayışına, iş hayatına dair sohbetler var ama hayatın doğal akışında gerçekleştiği için ders verir gibi göze sokulmuyor.
Bir yandan hem kitabevi sahibesi Youngju hem de çevresindeki insanların mutluluk arayışındaki karakter gelişimine şahit olmak hoşuma gitti, hem de onlar sohbet ederken kendi hayatımı düşünürken buldum kendimi.
Edebiyatı/ kitapları sığınak olarak kullandığım için hayatı kitaplar çevresinde şekil alan karakterleri okumak çok hoştu ve sadeliğiyle içimi resmen bir huzur kapladı. Hiç söylenmemiş dahiyane fikirler ortaya atılmış diyemem tabii ama kitap dinginliğiyle resmen bana iyi geldi, bu da sevmek için bence güzel bir gerekçe. 10 üzerinden 9 verdim sana ey kitap! ️️️️️️️️️ Bir de gerçekten çok iyi çeviri, Nilay Özeser çevirmiş
Not: Kitapta ara ara değinilen, mutlu bir yaşam için çevremizde mutlu olacağımız bireylerin olması gerektiğine dem vuran satırlara istinaden, en son fotoya hayatımı güzelleştiren bir kadının tüylü elini salıyorum
#hyunamdongkitabevi #nilayözeser #hwangboreum #athica #athicabooks #okudumbitti #kitaptavsiyesi
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Come stai?
Serinin adı Napoli Romanları diye geçiyor ve okurken gözünüzün önünden; camlarında çamaşırlar asılı, dar ve nispeten güvensiz hissettiren sokaklarıyla Napoli geçiyor. Sanırsın Monica Belluci filmi!
2 arkadaşın sevgi, nefret, bağlılık, bağımlılık, rekabetçi ilişkisi üzerinden bir milyon tane karakterin konuya dahil olduğu bir roman. Başlarda “o kimdi, bu kimdi?” diye bir kafalar karışıyor, en başta karakter listesi var oraya dönüp bakma ihtiyacı duyuyorsunuz ama valla okudukça ona da alıştım.
Karakter gelişimi desen var, karakter gerilemesi desen o da var! (Lila beni kararlarıyla çok üzdü) sosyo kültürel çözümlemeler desen var, entrikanın bini cirit atıyor diyeyim size. Ortalara doğru konular kısır döngüye girdi gibi hissettim ama sonra yön değiştirdi, muhtemelen Lina ve Lenu’nun hikayesinin sonuna olan merakımdan kalan 3 kitabı da okuyacağım. 10 üzerinden 8 veriyorum.️️️️️️️️ Arrivederci, ciaooo
#elenaferrante #benimolağanüstüakıllıarkadaşım #napoliromanları #everestyayınları #okudumbitti #kitaptavsiyesi
Bayıldım!
Bu kitap seyahat etmeyi sevmenin yanında, “hayatı akışındayken düşünmeden yaşayıp gitmek” yerine; yaşarken her şeyi fazlasıyla analiz etmekten kendini alıkoyamayan biri için mükemmel nitelikte. Mesela benim için! En baştan notumu vereyim 10 üzerinden 10! ️️️️️️️️️️
Alain De Botton seyahat etmeyi sadece farklı bir yer görmek ve turistik amaçlı yer değiştirmek olarak değil, psikolojik ve felsefik olarak da inceleyip duygusal ve zihinsel bir deneyim olarak görüyor. Flaubert, Van Gogh, Baudelaire gibi sanatçıların seyahatle ilgili düşüncelerine ve seyahatlerinin sanatlarına olan etkilerini de çok akıcı bir şekilde anlatmış. Helal olsun Alain! Bu arada Flaubert beni şaşırttı açıkçası, bu kitaptan sonra hayata bakış açısını araştırasım geldi. Biraz çarpık noktalar var sanki, neyse!
Bu kitabı sevme nedenlerimden biri olarak diyebilirim ki ben kendimi her zaman gün batımı aşığı olarak tanımladım. Mesela güzel bir manzara görünce gözümün gördüğünü sihirli bir şekilde cebimde taşımak isterim, o görüntüyü hiç kaybetmek istemem. Kendimi iyi hissetmezsem su kenarında otururum çünkü gün batarken su kenarında hayat gözüme daha fazla çekilir görünür. Kitabın sonlarında “Güzelliğe Sahip Olmak” diye bir bölüm bulunuyor, ve John Ruskin’in bu güzelliğe sahip olmak meselesiyle alakalı psikolojik araştırmalarından bahsediyor. Josh Ruskin’i de daha fazla okumak üzere buraya not düşmüş olayım. Bir başka nokta ise; ruh haliniz iyi bir noktada değilse, nereye giderseniz gidin, gittiğiniz yere kendinizi de götürüyorsunuz ve yazarın söylediği gibi belki de Barbados’ta elinizde coconut havalı bir şekilde duruyorsunuz ama beyniniz o son attığınız maile gidiveriyor Çokça yaşadığım bir şey olduğu için ve bunun farkında olduğum için, bu satırlar da benim için yazılmış hissi verdi bana.
Sonuç olarak