Kitabı okurken Yaşar Kemal’in zekasına ve kalemine hayran kalmamak mümkün değil.Sömürü düzenini, asimilasyonu, feodal sistemi bu kadar gerçekçi bir şekilde alegorik anlatması inanılmaz. Güçlü ve güçsüz kavramlarını ezen ezilen ekseninde hayvanlarla ifade etmesi, bunu okuyan her okura bu anlamda bir kıvılcım yakması , ve tabiki taze dimağlara bakış açısı geliştirmesi , küçük yaş gruplarını okurken düşündürmesi onun kaleminin ne kadar güçlü ve usta olduğunun bir kanıtı.Her insana bir karıncanın yaptığının daha fazlasını yapabileceğini bir file boyun eğmemesi gerektiğini hakkını ve benliğini her zaman üstün tutmasını toplumsal bilinç zemininde mükemmel biçimde anlatmış.Okuyan herkesin aydınlanması dileğiyle..