Sibel Akın
@Percent
Daha az konuşmalı, daha çok okumalı…
Sibel Akın
, 2023 okuma hedefini güncelledi.Oku da büyü
2023 OKUMA HEDEFİ
30/52 kitap - %58 tamamlandı
30 kitap okudu
52 kitap
7,2bin sayfa
2 inceleme
1 alıntı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dayanışma Alıntı
“Dayanışma, birilerine “yardım” etmek değil, dayanışma zorda olanla etkileşim halinde olmak, “yanındayız” demek.
Dayanışma, manevi huzura ermek değil, haksızlığa karşı bir adım atabilmek.
Dayanışma, “hayırseverlik” değil, ezilenlerin çıkaramadığı ses olmak.
Dayanışma, okula beslenmesiz giden çocukların, açlığı bedenlerinde ve zihinlerinde hissetmelerine neden olan sistemi görünür hale getirip harekete geçilmesini sağlamak.
Dayanışma, servis parası olmadığı için okula gidemeyen çocuğun eğitim hakkı için yerel yönetimin, kamunun görevini hatırlatmak.”
“Kadın yoksulluğu “idare etmektir”; evi idare etmek, adamı idare etmek, sokakta bakışları, ön yargıları idare etmek, ekonomik krizlerde, salgınlarda geçimi idare etmektir.”
“Dinlemek önemli bir derstir. Gerçekten dinlediğinizde birlikte çalışmaya başlarsınız ve o reçeteyi de birlikte yazarsınız. Dinlemeye başladığınızda, yoksulluk içindeki insanlar başlarına gelen haksızlıkları anlattıklarında ADALETe olan özlemlerini hissedersiniz. Sokakta, medyada, okulda, çalıştıkları işlerle ilgili, küçümsenip hor görüldüklerini anlatmaya başladıklarında EŞİTLİKten, kamu kapılarında beklerken başlarına gelenleri anlattıklarında ÖZGÜRLÜKten konuşmak için söz istediklerini anlarsınız.”
Kentsel Dönüşüm - Rantsal DönüşümDuygu ve Düşünce
Hacer Foggo ismi kulağıma çalınmıştı sanırım ama nerden, nasıl hiçbir fikrim yok. Gazeteci olduğunu da söyleyebilirdim ama sevgili Ünsal Ünlü’nün bir yayınında kitabını tanıtana kadar kitap yazdığını da bilmiyordum. Zaten Askıda Hayatlar ilk kitabıymış.
Ünsal Ünlü’den Sulukule’deki yıkımların öykülerini yazdığını ve çok iyi bir kitap olduğunu duymama rağmen söz konusu Romanlar olunca kitapta trajik yıkım hikâyelerinden çok trajikomik unsurlar okuyacağımı, hadi açıkça söyleyeyim neredeyse eğleneceğimi bile düşünmüştüm. Yıllardır beynimize kodlandığı şekilde, bir Roman söz konusu olur da nasıl elem, keder, gözyaşı olabilir değil mi? Onlar bizim için fakir de olsalar, aç, açıkta da olsalar, kış günü ayakları çıplak da dolaşsalar her daim güler yüzlü, neşeli insanlar değiller miydi? Nasıl Roman adıyla acı kelimeleri yan yana olabilirdi ki, çok saçmaydı.
Siz de benim gibi düşünüyorduysanız bu kitabı sakın okumayın. Hele dışarda, kafede, ortalık yerde filan hiiiç okumayın. Benim evde hıçkırıklar içinde okuduğum kitabı okurken en duygusuz olanınızın bile gözyaşlarınızı tutamayacağınızı garanti ederim. Tabi bu sözüm kitabın yazarı gibi vicdanlı insanlara, haksızlık karşısında etkilenen, adam sende demeyen, harekete geçmek isteyen, elinden geleni yapma gayretinde olanlara… Yoksa diğer tür zalim insanlar, hayat gibi kitabın da yardımcı oyuncuları.
Kitap, 2006’da Sulukule’de başlayan ve hâlâ yer yer çeşitli semtlerde devam eden “Kentsel Dönüşüm” adı altında başlayan ancak hızla “Rantsal Dönüşüm” hareketine dönüşen devlet eliyle uygulanan yıkımları anlatıyor. Konuya bakınca haber ve belgesel niteliğinde bir kitap umuyorsunuz ancak olaylar, gerçeklere dayansa da bir roman gibi (bu kitap olan roman) kendinizi hikayelerin içinde buluyor, nasıl başlıyor nasıl bitiyor anlamıyorsunuz.