Bir çağ göm ülürken,
Ö lülerin ilahisi duyulm az.
Isırgan la, dikenle
G üzelleştirm ek gerek onu.
Ve yalnız m ezarcılar çalışıyor
Soluk soluğa! İş beklem ez!
Tanrım ! bu ne sessizlik böyle,
Z am anın ad ım ları duyuluyor.
S o n ra yükseliyor çağ, duyuluyor,
B a h a r ırm ağın d a yüzen bir ceset gibi.
A m a oğul an asın ı bilm eyecek,
Ve torun boğuntuya yönelecek.
Ve başlar daha da aşağılara eğilecek
Ayın gel-giti altında.