Tarihi, ateşi ve ezgiyi unutmayalım ...
Arkadaşımın köyü yakıldı sonra.
Arkadaşlarımın köyleri yakıldı.
Kadınlar, bohçası çözülmemiş bir hüzünle gözlerini
göğe çevirdiler. Gök boştu.
Tanrı, tanrı olduğunu bir kez daha gösteriyordu.
Çocuklar, çığlıklarını göğüs kafeslerinde tutmuş, bir
isyan olarak dağlara bakıyordu.
Ormanların yakıldığını gördüler.
Yanan ormanlardaki börtü böceğin çığlıklarını insan
kulağı algılayamazdı. Algılayamadı.
Ateşi ve çığlığı unutmayalım.