Annelerinizin kıymetini bilin. Çok klişe bir söz belki ama anne gidince tarifi olmayan bir acı düşüyor payınıza nerde bir anne ölse daha fazla canınız yanıyor an oluyor saatlerce ağlıyorsunuz şahit olan insanlar geçer geçer diyor geçmeyecek bir acı olduğunu tarif edemiyorsunuz. Sonra babanız kalıyor sımsıkı sarılıyorsunuz annenize ait bir kalp gibi hissediyorsunuz annecinizin en sevdiğini annenizin yerine de seviyorsunuz… Bunu unutmayın annenizin sevdiği şeyleri anneniz gibi seviyorsunuz… yaralı acı…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
daha 15 yaşındaydım.
bir gecede yirmi yaş olgunlaştım
hayatın çirkin yüzü beni erken karşıladı günler geçti annem bir saniye bile aklından çıkmamış olsa da hayata bir şekilde adapte oldum sanırdım, acım hafifledi diye düşünürdüm . sonra yoldan geçen birinin sesini ona benzetirdim, o güne kadar çektiğim her şey vücudumdan geçer elektrik gibi. tüylerim diken diken olur, bir bakmışım gözlerim dolmuş, burnumun ucu sızlıyor. içimde biriktirip bilinçaltıma ittiklerim yeşil bir dev haline gelmiş beni tokatlıyor.
asla unutamıyorum acım da hafiflemiyor. o güne kadar neysem annem öldükten sonra kat be kat eksik olarak yaşama tutunmaya çalışıyorum özlemimin ne kadar arttığına ben bile şaşırıyorum…🥀
