Nasıl bir durumdayım biliyor musun Kahya efendi ?
Unutulmuş gibi hissediyorum kendimi kalabalığın içinde, bağırsam sesim duyulmuyor, pankart açıp yardım istiyorum insanlar kör, ellerinden tutup " ben burdayım" demek istiyorum ama sanki hayalet gibiler ya da ben öyleyim. Nefes alamıyorum artık, sanki bütün ağaçlar bana oksijen sağlamamaya yemin etmiş gibiler.
Şimdi söyle bana kahya efendi , 25 senedir yanımdasın. Kim duyar beni, kim anlar, kim dinler, kim elimden tutar, kim " seni görüyorum ve sana yardım edeceğim" der?
Sanırım hiç bir insan bunu sağlayamaz. Öyle değil mi?