Petrichor
@Petrichorislive
Dikkatini onlara verdiğini, ona baktığımı görmeyeceğini anlayınca, elimde olmadan bakışlarımı onun yüzüne çevirdim. Göz kapaklarımı bir türlü yönetemiyordum. Açılıyorlar ve ona saplanıyorlardı. Tatlı, ama yine de içimi yakan bir zevkti bu. Saf altın içinde bir çelik uç. Susuzluktan ölmek üzere olan bir adamın sürünerek yaklaştığı kuyudaki suyun zehirli olduğunu bile bile yine de eğilip suyu doya doya içerken duyduğu zevk gibi.
Reklam
Belki anlardı ki kalıbının dış şeklini istediği kadar değiştirebilse de, içindekini etkilemesi sandığında güçtü.
Pişman değilim. Bir daha dünyaya gelsem aynı hayatı, daha bir ustaca ve korkusuz yaşarım. Ama bu sefer seni tanımakta gecikmem!
Gözlerinden öperim. (Gözlerini öpemeyeceğim birine yazmak, mektup atmaktan tiksinirim. Bunu da böylece kabul edeceksin.)
Reklam