O, cinayet işlemeye bu kadar hevesli biri; dengesiz biridir. Öldürme rutininin sorumluluğunu alamayacak, mekanik bir şekilde, hislerine kapılmaksızın insan öldürüp kesmeyi başaramayacak biridir.
Acının başka bir şeye dönüşmesi için kutulara kaç kalp koymaları gerekiyor? Oysa içten içe biliyor, onu hayatta tutan tek şeyin acı olduğunu. Keder de olmazsa hiçbir şeyi kalmayacak geriye.
Nasıl da bu feci durum usuldan usuldan, sinsice gelip çullandı üzerime, bu tutukluk, kendime ve herkese karşı bu nefret, tüm duygulardaki bu tıkanıklık, bu koyu, bu lanet olası bezginlik, yürekteki boşluğun ve umursamazlığın bu pis cehennemi?