Geç kalmış
@Pharaohh
bir gün bu profil baştan yaratılacak
8 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aslında okurken hep düşündüm: Farkındalığı bu denli yüksek, neden sonuç kurma yeteneği yeterli, gözlem yapıp çıkarımda bulunabilen, hatta bu tür minik ama bilinci aktif kılmak için önemli unsurları etrafına kıyasla çok daha aktif ve verimli kullanan bir insan, nasıl olur da böyle depresif bir yaşama yönelir.
Galiba buna iki şekilde cevap verebiliriz: ilki "bilginin laneti", ikincisi ise o son bağlamı (belirli bir sondan bahsetmiyorum konsept olarak sondan bahsediyorum) kurmakta ki motivasyon eksikliği. İlk durum, yeterli entelektüel okuma yapmış her insanın başına geleceğinden tam bir cevap değil sadace bir aşama yani bahane değil.
Motivasyon konusu ise yaşamın başlangıcından gelen bir arayış, bir cevabım olsaydı da bunu okuyan bir kaç kişiye satabilseydim keşke. Ama benim de eleştirdiğim düşünceden tek farkım kendimi pozitif yönde ite kaka zorlamak. Yine de cevapsızlığı kabul edip sonu ayağına getirmektense yaşadığın müddetçe bir arayışta olmak daha mantıklı bir uğraş.
Yaşamın anlamsızlığı reddedenemez; ancak anlamsızlığa anlam katmak konusunda çabanız olmazsa, sonunuz kitap ile benzer olur. Kendini ne kadar aciz görse de aslında çevresinden daha üstün olan bir canın, sırf sonuca bağlanamamış problemleri yüzünden potansiyelini böyle heba etmesi... Bu, insanlığını yitiriken yaşanan bir hikaye değil; aksine insanlığın ötesinde bir bilincin, tekrar insan seviyesine inmeye çalışırken yaşadığı kahroluştur.
Reklam
Shakespeare, modern kültürün ismi en çok anılan figürlerinden biri olsa da popülaritesinin kaynağına indiğimizde aslında yeterince 'doğru' nedenlerle övülmediğini düşünüyorum. Yanlış anlaşılmasın; eleştirim onun büyüklüğüne değil, bu büyüklüğün kültürde ki algılanış biçimine. Dilerdim ki insanların ondan alıntılar yaparken veya hakkında konuşurken bahsi geçen sözlerin derinliğini ve kaynağını gerçekten bilerek, tadına vararak konuşması olurdu. Trajedi denince ilk akla gelenlerden, belki de en kıymetlisi, böylesine büyük bir figürün de başkaları tarafından dolaylı bir trajediye kurban gitmesi işte ironik biraz.
Ve kendimden bir parça, bende yeri her zaman ayrı olacak bu kitabın. Çocukluğumdan gelen bir hatıradan yaşlı sahafçı amcanın bana verdiği tavsiyeden kaynaklı. Annem kendi kitaplarına bakıyorken, sıkılmış elime Othello'yu almıştım. Herhalde sıkkınlığımı gören dükkan sahibi de bir çocuk için oldukça yersiz olacak şuna yakın bir söz etmişti: "Hamletten önce okumak için doğru bir tercih yapmışsın."
Ne demek istediğini hiçbir zaman anlamadım, acaba ciddi miydi yoksa aksine kinaye mi yapıyordu diye düşünüp durdum. Merakımı asıl körükleyen kısım da kitaplarla haşır neşir olmaya başladığım zaman bu yorumun ciddi olarak yapılıyor olduğuna tanık olmamdı. Bu kişisel paylaşımın bu kısmı ne zaman Hamleti okuyup ve o geçmişten gelen yorumu iyi kötü bir anlama kavuşturduğum anda kendini imha eder herhalde.
Ve unutmadan: "Tanrı bana yanlışlardan yanlış davranmayı değil, yanlışlardan doğru davranmayı göstersin.."
Sanki tam ana yemeğe geçeceğiniz anda önünüzden tabağınız alınıyor gibi. Hikayelerin kötü olduğunu kesinlikle iddia etmiyorum, hatta ne kadar ön yargıyla başlasam da okumaya, her hikayenin sonuna yaklaşırken yazarın bizi özellikle tatmin etmemek için yazdığını düşünüp okudum o son düzlükleri. Favorim noktürnler olmak üzere çelistler hikayesini de çok sevdim. Eleştirsem de hikayeler iyi ki böyle bitiyor ama, ne de olsa hayattan parçalar taşıyıyp gerçeği teğet geçen öykülerde herhangi bir mutlak sona ulaşmak gerçekçi olmazdı.
Noktürnler - Müziğe ve Günbatımına Dair ÖykülerKazuo Ishiguro · Yapı Kredi Yayınları · 2017630 okunma