Gece de sana benziyor,
suskun ağlayan uzak
gece, yüreğinin derinlerinde,
ve yorgun geçiyor yıldızlar.
Bir yanak bir yanağa dokunuyor -
soğuk bir ürperti, birisi
çırpınıyor ve yakarıyor sana, tek başına,
sende yitmiş, ateşinde.
Gece acı çekiyor ve güçlükle soluyor şafak,
çarpan zavallı yürek.
Ey kapalı yüz, karanlık kaygı,
yıldızları üzen ateş,
senin gibi şafağı bekleyen var,
sessizlikte yüzünü inceleyerek.
Kapalı ölü bir ufuk gibi
gecenin altında uzanmışsın.
Çarpan zavallı yürek,
uzak bir gün şafaktın.
4 Nisan 1950