Hoppipolla
@Pierrow
Ben İsanın ellerini çivileyen çekiç kadar günahkarım,Tanrı bunu affeder.
38 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Sevdin mi suyun damla damla
kurduğu kenti çamların ortasında?
Gördün mü düşleri, yüzleri, yolları
havanın kamçıladığı acı duvarını?
Gördün mü mavi çatlağını kırık ayın
Jucar’ın kristalle, tatlı seslerle ıslattığı?
Öptü mü alıçlar ellerini
uzak taşı aşkla taçlandıran?
Hatırlar mısın beni, tırmanırken sen
yılanın katlandığı sessizliğe,
cırcırböceklerinin, gölgelerin mahpusunu?
Görmedin mi saydam havada
sevincin, kederin yıldızçiçeğini
sana gönderdiğim tutuşan yüreğimden?
Federico García Lorca
Reklam
Mıhlandım
zamanın çarmıhına.
Feryadım özüne ulaşıyor
kutsal kalbin
ve titreyişi
kadifeye dönüyor
yeryüzünün yosununa.
Gök mavisi çiçeklerden
damıtılmış
mayhoş bir kehribar
düşüp ıslatıyor
kurumuş dudaklarımı.
Alfonsina Storni
Uyumaya Gidiyorum
Çiçeklerin dişleri, çiylerin saç filesi,
Elleri şifalı otların,
Sen, mükemmel ıslak hemşire,
Hazırla benim için dünyevi çarşafları
Ve kuştüyü yorganını yolunmuş yosunların.
Uyumaya gidiyorum hemşirem,
Yatağa yatır beni.
Baş ucuma bir lamba koy;
Bir yıldız kümesi; ya da nasıl istersen;
Her şey olur; birazcık kıs ışığını.
Yalnız bırak beni:
Duyuyorsun tomurcukların yarılıp açıldığını….
Göksel bir ayak sesi sarsıyor seni yukarıdan
Ve bir kuş çiziyor bir izleği senin için.
Öyleyse unutacaksın…..
Teşekkürler.
Ah bir isteğim var senden
Eğer o adam telefon ederse yine
Söyle ona gittiğimi,
Bir daha aramasın…
UYKUSUZ AŞKIN GECESİ
Üstümüzdeydi gece, dolunay vardı,
sen gülmüştün ben başlayınca ağlamaya.
Bir tanrı gibi bakıyordun tepeden
Gözyaşlarım bir zincirdi güvercinlerden, anlardan.
Altımızdaydı gece. Acının kristali,
ağladın derin uzaklıklar boyunca.
Bir salkımdı acım cançekişmelerden
senin kırılgan kum yüreğinin üstünde.
Sürükledi yatağa ikimizi şafak,
dayadık ağzımızı buz kesmiş
bir kan fıskiyesine sonsuza akan.
Girdi güneş içeri kapalı balkondan
ve uzattı dalını yaşamın mercanı
kefenlenmiş yüreğimin üstüne.
Federico García Lorca
MEKTUP SONESİ
İçimdeki aşkım benim, yaşayan ölümüm,
boş yere bekliyorum yazdığın sözcükleri,
ve düşünüyorum da, solan çiçeklerle,
yitiririm seni yaşarsam kendim olmadan.
Ölümsüzdür hava, taş devinimsiz,
bilmeden gölgeyi, sakınmadan.
İçteki yürek gerek duymaz,
ayın döktüğü donmuş bala.
Ama dayandım ben. Tırmaladım damar tellerimi,
kaplan ve güvercin, belinin üstünde,
ak zambaklarla ısırıkların düellosu.
Doldur, o zaman, sözlerinle çılgınlığımı
ah, bırak yaşayayım dinginliğimde
ruhun gecesi her zaman karanlık.
Reklam