Aslında konuya farkı bir yerden bakmak istiyorum, İçimdeki Müzik eserinin en güzel incelemesinin ve incelenmesi gereken varlığın biz insanlar olduğunu düşünüyorum.Ve bu incelemeyi güzel esere değil biz insanlara bir inceleme olarak yazıya döküyorum. Engellerimizi ne kadar somutsal olarak düşünsek de bizim en büyük engellerimiz zihinimizin içerisindeki kıramadığımız putlarımız. Şöyle bir bakarsak düşünememek, empati kuramamak, elimizdekinin değerini bilememek ve en önemlisi de aslında normal gibi görünen her şeyin bizim için birer hazine olduğununu görememek, anlamlandıramamak. Fakat insanoğlunun nankör olduğunu unutmamak gerek, sonuçta elimizden bir şeyin kayıp gitmesi gerekiyor değer bilmemiz için ne kadar üzücü. Bundan daha da üzücü bir şeyin olduğuna inanıyorum şükretmeyi bilmiyoruz, ya da şükretmediğimizin asla farkında değiliz, şükürsüzlük bizi hüsrana uğratıyor farkında olabilene. Okurken her satırında şu hissi yaşadım Melody’nin yerinde olsaydım onun kadar güçlü olabilir miydim ? Hayata tutunuşuyla herkese örnek olabilecek şimdiye kadar tek kelime edemeyen güzel bir kız çocuğunun hikayesi.
Hikayenin sonunu merak edip aynı zamanda da bitmesini istemediğim bir hazinemsin, İçimdeki Müzik ️🩹