Ben bölünmüş, parçalanmış bir varlığım, ama sen de herkes de. Artık ben daha önce, bütünken tanımadığım bir kardeşliğe sahibim, yeryüzündeki bütün sakatlarla, eksikliklerle kardeşim. Benimle gelecek olursan Pamela, herkesin acısını çekmeyi başkalarının derdini giderirken kendi derdini gidermenin yolunu öğrenirsin.
Bana iyi olduğumun söylenmesine bayılıyorum. Neden mi? Kesinlikle beni iyi olduğuma ikna ettiğinden filan değil. Beni, bir başka insanı benim iyi iş çıkardığımı düşündürecek kadar etkileyebilmiş olduğuma ikna eder de ondan. O insan için ben hakikaten iyiyimdir. Bu gerçekten de harikadır. Zeka düzeyiniz doğuştan bellidir, sizin elinizde değildir, hem korkunç ve iğrenç insanların da son derece parlak zekaları olabilir, ya da yakışıklı, sağlıklı, müzikal yetenekli, yazarlık kabiliyeti.... olabilir.
Oysa iyi olma, bir başkasını mutlu edebilme kapasitesi tamamen sizin yarattığınız, yaratılması son derece güçlü ve fakat bir o kadar da tatmin edicidir.