" Herkesin kendi acıları , kendi yenilgileri vardır . Bir an gelir hepimiz korkarız , hepimiz çaresiz kalırız . Türk , Kürt , Fransız , Arap , bilmem ne millet fark etmez . "
Kendi kendine eşya toplayan, bunları bir köşede biriktiren her takıntılı kişinin arkasında bir kalp kırıklığı, derin bir dert, açıklanması zor bir ruhsal yara olduğu anlamına geliyordu bu soru. Benim derdim neydi
İzmaritin onun dudaklarına değmiş ucunu, tıpkı bir yaraya dikkatle pansuman yapan şevkatli bir hemşire gibi, yanaklarıma, gözlerimin altına, alnıma, boynuma hafif hafif dokundurdum