Bir cocugun en büyük korkusu sevilmemek, en cok korktugu cehennem reddedilmektir. Bana kalirsa dünyada herkes reddedilme hissini az veya cok yasamistir. Reddedilis öfke dogurur; öfkenin sonucu, reddedilisin intikami olan suctur; suçtan da sucluluk kaynaklanir - iste insanoglunun öyküsü. Bence reddedilis çikarilip atilabilse, insanoglu farkli olurdu. Belki delilerin sayisi daha az olurdu. İçten içe eminim ki çok sayida hapishane olmazdi. Her seyin basi, baslangici o. Ihtiyac olan sevgi kendisinden esirgenen bir çocuk kediyi tekmeler, suclulugunu gizler; bir baskasi kendini parayla sevdirmek için hirsizlik yapar; bir üçüncüsü dünyayı fetheder ve her defasinda suçluluk, intikam, yine sucluluk. insanoslu tek suçlu hayvandir.
Tehlikeli ve nazik insani meselelerde basarili sonuca ulasilmasi acele yüzünden büyük ölçüde sinirlanir. İnsanlar acele ettikleri için sık sık tökezler. Zor ve incelikli bir eylemi geregince yapabilmek için önce hedefi incelemek, bu hedefin arzulanir olduguna karar verdikten sonra da tamamen unutup sadece yöntemlere yogunlasmak gerekir. Bu sayede kaygı, acele ya da korku yüzünden yanlıs bir hareket yapmaktan kaçinilmis olur. Bunu pek az kisi ögrenir.