Elif
@PinkAxolotl
Florebo quocumque ferar
30 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir tarafta rutubet kokusu tüm nesline sinmiş, çocuklarıyla beraber tüm duygularını toprağa gömmüş hissiz bir babanne; diğer tarafta alkolik gaddar ve kendi soyundan gelen erkekleri tehdit olarak algılayan bir dede var. Shakespeare böyle bir ailede büyümüş, tiyatro ve Londrayı , kendini tüm bu kasvetten kurtaracak bir can simidi olarak bellemiş.
Diğer yanda Agnes, küçükken annesini kaybetmiş, yaşadığı ağır travma ile gerçeklikle bağı kısmen kopmuş, sezgileriyle hareket eden ve doğayı hayatının merkezine koyan bir kadın.
Bu iki karakterin ortasında Hamnetin ani ölümü ve ailedeki her bireyin bu şoklanmış hüzünden kaçmak için kendince inşa ettiği rotalar ve yas süreci işlenmiş. Shakespeare kendince kaçış olarak gördüğü tiyatroya, oğlunu ve yasını aktararak vicdanını aklıyor.
Agnes herkesin ortaya bırakıp kaçtığı tüm acıyı yüklenip, kendini bir kuyunun dibine gömüyor
Balinalar hakkında ansiklopedi niteliğinde bir metin , karakter ve durum tahlilleri yoğun, okuması biraz zahmetli.
Mavi balinaya takıntılı, kibirli, hırslı bir kaptan. Roman sonunda bu hırsı ve kibri sebebi ile mürettebatını, tüm ganimeti ve kendi canını felakete sürüklemesi ile sonuçlanıyor.
Melville'nin balinaya, okyanusa, yağ çıkartmaya yönelik verdiği teknik bilgiler yer yer sıkıcı gelse de , doğanın evcilleştirilememesi ve insanın bu ekosistemde aslında ne kadar aciz olduğunu gösteren detaylar. Kitap bitince zihinde kalan, insanoğlunun hırsı kibiri ne kadar büyük olursa olsun, okyanusun dev dalgalarının arasında kaybolup giden köpükler misali bir gün kendi ile birlikte hiç olup gideceği..
10 sayfalık bir denemeyi (ki deneme demek de diğer yazılmış denemelere hakaret olur) , büyük punto ve küçük sayfa boyutu ile 50 sayfaya aktarmışlar. İçinde saygı duyulası tek şey çevirmenin emeği ve kağıdı için kullanılası ağaçlar olan bir düşünce laboratuvar atığı.
Kopuş
Bağlanamadığı için kopan birinin bakış açısından yazılmış denemelerden oluşan bir kitap.Yaşamını sevdiklerini hayatın akışını kendini koruyan bir çember gibi değil de boğan bir kafes gibi algılıyor yazarımız.
Her sevgi bağlanmasına, kendisinin tanımladığı "özgür ruhuna" atılan bir urgan muamelesi yapıyor. Sebebi veya sonucu ne olursa olsun en ufak hadisede kopan/kaçan olmayı toksik bir şekilde arzuluyor.
Sevgi istikrar kavramları bilincinde yer etmemiş. İhmal edilen bir çocukluk ya da disosiatif zemine oturmuş düşünce yapısının da bunda etkisi olması muhtemel. Bu durum göz önünde bulundurulduğunda , en ufak tetiklenmede direk kopuşa meyleden göçmen bir kişilik yapısı sergileniyor.
Bir de kitapta çevirmen kitaba yazardan daha fazla müdahale etmiş kendi düşünceleri ve eklentilerini eklemiş bu da kitabı okurken akıcılığı ciddi anlamda sekteye uğratıyor. Kitabın kendisini değil de yorumlanmış versiyonunu okuyor gibiyiz. Bu eklentiler aynı sayfaya değil kitabın en sonuna eklenmeliydi.
Bir çeviride kitaba bu denli müdahaleyi doğru bulmayanlardanım
Tam bir hayakırıklığı. Komik desen değil, gerilim desen değil, roman ilerlemiyor ,hikayeler kopuk bağlantılar ve olay örgüsü zayıf. Yazarın eski yazdığı kitaplarla aynı rafa bile konulamayacak kadar vasatın altında maalesef.
