Huzur içinde göçüp gitmesini görmek için özel olarak hazırlanmış gibiydi, öylesine uygun. Saat
on civarında son söylediği söz “Güneş” oldu (pencereden içeri vuruyordu) ve oturmaya çabaladı, ama beceremedi.
Anlaşılacak başka sözcük çıkmadı ağzından, bütün sabah ve öğleden sonra dayandı ve güneşle birlikte gitti.