Sevgi yüreğinde olmalı insanın, dilinde değil.
Umut gözlerinde olmalı, sözlerinde değil.
Işık karanlığına yetmeli, sadece aydınlığa değil;
İnsan unutunca ölür, yok olunca değil.
Zaten insanoğlu bir anda kazandığı neyi bir anlığına da olsa elinde tutabilmeyi başarabilmiştir ki? Anlık heyecanlar, umutlar, mutluluklar ve hayaller tıpkı saman alevi gibi ansızın terk ediveriyordu insanı.
"Her insan mutlu olmak istiyor. Mutlu olamayan her insan, bunun için muhakkak bir başka insanı suçluyor. Meselenin özü: Herkes çiçek olduğunu iddia ediyor ama kimse çiçek gibi kokmuyor..."