Denge önemlidir, kusurlara hizmet etmez. Onun istediği kendi çevresinde olup bitenler değil, kendi değerlerini dış etkenlere bağlı kalmadan ayakta tutabilmektir. Bir insan ne kadar dengeliyse, özünde o kadar iyidir. Denklem iyi ve kötü eşitliği değil, bu eşitsizliği kötünün lehine çevirmektir. Postmodern akımların sığ terazisi, iyi ve kötü arasında yapılan tercihler, bir düşünceyi yadsıma eylemi birdenbire kavramın tercih sunan bir perspektif olduğu fikrini özümsetmiş, hatayı ayıklayamadan sindirmiştir insan. Bahsi arz farkındalıktır, en azından haldun bir gelecek için bireylerin şahsi terminolojisinin akan bir suyun içerisinde kaybolmasını önlemek, tutunmak; dengesini sağlamaktır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayat bazı şeylerden ibaret değildir; hiçbir nitelik ve betimleme onun esnek kurallarını belirleyemez, tasvir edemez. Yazdıklarının şiddetini, öfkesini, mutluluğunu sadece kendi kuralsızlığını aksetmek için anlat.
Son tekrarı yapın, unutmayın hayat bileşik bir organizasyondur. Acımasız bir ölüm dışında pek bir sürpriz ile karşılaşmasınız sadece kendinizi kandırmanızdan, görmezden gelmenize, heyecanı hissetme arzunuzu harekete geçirmekte son çareden başkası değildir.
İçimde bir fırtına var; güçlü ve sağlam her kökü yerinden oynatabilecek kadar hırçın. Benlik ile çatışmak benim tarzım değildir, ama kozası küçük meltemler değil hırçın fırtınalardır - karşı koymak ne mümkün bu öfkeye. Zaten kim karşı koymak için çabalar ki? En azından ben onunla iş birliği içerisindeyim. Bazen kendimi uzak yansımalardan izlerken buluyorum, farkında olmadan, birdenbire. Tek bir şans verseler, bir seçim yapma şansı sunsalar, yine bu yolu seçerdim. Ben hayatı yaptığım seçimlerin yanlışlarıyla özümsedim; öfkemde bu, sevincimde. Ben kendi yolumu seçtim, yol benim olduğu için, fırtına bana estiği, seçimlerim özgürlüğüm olduğu için. Ah tanrım paramparça olan bilincim değil, büsbütün insanlığın umudu.
Hala anlamadın değil mi? Hala yakalayamayacağın, senin olmayan, kendin dahil hiç kimseyi bulamadığın huzursuz mutlulukların, sahte gülüşlerin olduğu bir dünya bulmak istiyorsun. Zaten yaratabilecek kadar cesur değilsin, olamazsın. Senin yerinde olmak istemezdim, kendi acım çok daha büyük ama senin çektiğin keskin ve aptal kaderi paylaşmak istemezdim. Her gün yüzünü yıkamak için aynaya bakabilirsin ve kendinle göz göze gelirsin; ne kadar masum bir katil. İçimde ki tüm güzelliklerin hezeyanı. Mutluluğun için her şeyi sattın, özgür olacağını sandın. Daha güçlü, yalnız bir prenses. Sen öldüğünde derin iç çekeceğim ve gözyaşlarımı sileceğim, bu akşam kadere tüm kadehler.