Yaşadığımız dünya tüketim üzerine kuruludur. Eşyalar gibi duygular pazarlanır. Aşkı anlatan şiirler ,romanlar, izlediğiniz filmler ve dinlediğiniz şarkılar sizleri sadece sahte aşkların müşterisi yapar. Yaşadığınızı düşündüğünüz şey gerçekten aşk mı?
Aşk Nedir?
Aşkın özünde masumiyet vardır. Sorun şu ki her biriniz usta birer yalancısınız. Dikkat çekmek istiyorsunuz. İlgiye yemek ve su kadar ihtiyacınız var. Hoşlandığınız kişiyi elde etmek için hissetmediğiniz şeyleri söyleyip, olmadığınız biri gibi davranıyorsunuz. Aslında size hak vermiyor değilim. Çünkü elinizdeki gerçekler istediklerinizi elde etmeye yeterli olmuyor. Yalanlardan medet umuyorsunuz. Emin olun gerçek aşk nedir bilmiyorsunuz!
Çünkü sizi besleyen her şey, yapay...
Sic Mundus Creatus
Hayata kapılmak gerektiğini düşünürüm, ona karışmak için dış motivasyon bir engeldir. Çünkü o fiziksel olarak tasvir etmek gerekirse balondur, havası geçene kadar özgürce süzüldüğünü sanır. Yaşam bir çok yol tarif eder, gücü ve özgünlüğünün buradan geldiğini düşünüyorum. Popüler olan şeylerin kötü olduğuna dair bir takım konuşma yapmak ahmaklıktır, ön yargını "temkinli" olarak yerleştirmeli insan zihnine. Bir şeylerin gerçek olduğunu hissedebilmek için cesur olmalısınız, aksi takdirde etrafta kendi kakasının koktuğunu iddia eden gelişmiş bir uygarlık tırnak içinde baskın tür olmaktan ileriye gidebileceğimizi sanmıyorum. Gecenin karanlığında yok olmak çok basittir.
Reklam
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin. 
Sabahattin Ali
Sabahattin AliSic Mundus Creatus
İdeal bir arzu, romantizm ile buluşursa.
Nereye gidersem gideyim aynı ait olmama, boşunalık duygusu...
Benim için hiçbir önemi olmayan şeye ilgi duyuyormuş gibi yapıyorum, kendimi ya mekanik olarak ya da hayırseverlikten fakat hiçbir zaman bir yere varmadan çalıştırıyorum. Beni cezbeden başka bir yer
ve ben bu yerin nerede olduğunu bilmiyorum.
Sic Mundus Creatus
Kendini insan bir şeylere adamalı, lakin uzun bir ömrün en büyük günahı düşüncedir. Ancak adadığın şey kendinde bulduğun değerlere eş olmalıdır, kendinden çok uzağa diktiğin bir mum seni aydınlatmaz. Yaşamı lineer bir şekilde algılamaktan vazgeçtiğinde garip bir şekilde korkusuz olmaya başlarsın, aitlik ve sahipliğin kendi zihninde olduğunu görürsün.
"Sanat, mutlak hakikatin yokluğunda insanın anlamsızlık denizinde savrulup durmasını engelleyebilecek tek gemidir..."
-Friedrich Nietzsche
Sic Mundus Creatus
Bu bıyığın altında muazzam bir sezgi var
Çeşitli hikayeler duydum; insanın ölümle ilişkisi bağlı olduğu tüm değerlerin ona verilmesiyle, kaybetme korkusunun o küçük beyninin bilişsel olarak işler hale getirilmesiyle başlar. Cesaret edip bir gün öleceğini düşünmeyen o tarihin kutsal varlığı, çevresinde ki ilgiyi bir muslukta kirden arındırmalıdır, elleri kirlenmiştir – kendisi toprağın içine sokmuştur ellerini. Onun ellerini kirleten ufak bir nemli toprak değildir, toprağı kirletendir o; açık ara toprak elleriyle kirlenmiştir. Onun ellerine bulaşan kendi kirliliğidir, teridir, göz yaşıdır, kanıdır; hem de ne kan! Her yere bulaştırırken bu hüznü, hiç mi acımadın toprağın gerçek sahibine? Sen, insan; kendinden arınman gereken kirli bir yaratıksın. Söylememen gereken her şeyi söyledin, kırılabilecek her kalbi kırdın, bir damla gözyaşıyla biriken mutlulukların hepsini içtin, sindirdin. Yok etmek görevin, hizmetin ise hiçlik. Cürret ettiğin gerçekten de bu mu? Ölüm hakkında bir şeyler söyleyebilmek. Senin onun hakkında edinebileceğin tüm deneyim, kendini tanımanla eş düzeydir. Belirsiz ve soyut; çarpıcı ve kalitesiz. Varlığın sana armağan iken, sen kaybedeceğin tüm o güzelliklerin depresyonuyla yok ettin, kaybetme korkusu ile, devamını dileme içgüdüsüyle, yaşama tapınman ile. Seninle birlikte cehennemde olacağım, ben cesaret ettiğim için vazgeçtim, sen korktuğun için hazmettin.
Hasret Ayşe isimli okura yanıt verildi
Sic Mundus Creatus
Bir çok uzun deneme mevcut profilim de, vakit buldukça okuyabilirsiniz :)
Reklam