Reklam
Yaşadığımız her an, hayattan eksilmiş, harcanmış bir andır. Ömrünüzün her günkü işi, ölüm evini kurmaktır. Hayatın içinde iken ölümün de içindesiniz; çünkü hayattan çıkınca ölümden de çıkmış oluyorsunuz. Ya da şöyle diyelim, isterseniz: Hayattan sonra ölümdesiniz; ama hayatta iken ölmektesiniz Ölümün, ölmekte olana ettiği ise, ölmüş olana ettiğinden daha acı, daha derin, daha can yakıcıdır.Hayattan edeceğiniz karı ettiyseniz, doya doya yaşadıysanız, güle güle gidin
“Kendimi yengeç gibi hissediyorum. yengeçler denizde yaşar ama yüzemez. ben de nefes alabiliyorum ama dünyaya bir türlü ayak uyduramadım sanırım.”
En sessiz sözcüklerdir, fırtınayı getiren. Güvercin adımlarıyla gelen düşünceler yönlendirir dünyayı.
Herkes tam olarak aynı şekilde düşünür. Herkes kalbinin derinliklerinde özel olduğunu bilir. Bu tanrının insanlara yaptığı bir şakadır. O yeni bir insan yaptığında ve onu yeryüzüne doğru ittiğinde kulağına "Sen özelsin. Sen kıyaslanamazsın, sen sadece eşsizsin" diye fısıldar.
