Chiara Runo
@Pluto48
154 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Açıkçası ilk okuduğum ve tam olarak bitirdiğim Mehmed Uzun kitabı diyebilirim. Yapabileceğimden emin değildim ama ilk bölümden sonra anladım ki, bu kitabı ben bir şekilde okuyacak ve bana eşlik edecekti. Yazılış şekli öyle güzel ki. Her sayfanın bir fotoğrafla anlatılması, arada yazar ile sanki hikayesi anlatılan Celadet'in araya girer mi konuşması... Içindeki bazı şiirlere aşık oldum. Ben bu kadar bilmiyordum. Geçmişin olaylarını bir de Kürt bakış açısı ile görmek. Ayrıca çeviriyi yapan kişiyi tebrik etmek lazım. Muhsin Kızılkaya harika bir iş ortaya çıkarmış. Kitabın sonu gibi bende biraz daha ışık demek istiyorum.
Biraz daha ışık...
çok uzun zaman önce denk geldiğim ama şimdi okumaya fırsat olduğum bir kitap. kesinlikle herkesin bir kere de olsa okuması gereken bir kitap. bu sene hiç olmadığı kadar yürüyen bir olarak ve yürürken sürekli yokuş çıktığım için ne kadar tembelleştiğimi fark etmiştim ama şunu da biliyorum, elimde olsa her yere yürüyerek gitmek isterdim. dünyanın en bedava ve en sağlıklı ve güzel şeyi yürümek ve yazarın anlatım tarzı da o kadar iyi. tabii bunda çevirinin çok iyi olmasının etkisi de malum. bu konuda bazı yayınevleri kesinlikle ders almalı. içindeki şiirlere özellikle bayıldım. 2026 da bu kitabı tekrar okumak şart. okuyun, okutturun!
İlk olarak kitabın kapağının güzelliğinden başlamak istiyorum. Sanırım kitaba dair en çok sevdiğim şey kapağı diyebilirim ama en sevmediğim şey ise karakterlerin liseli olması ve bir liseli olarak yaşadıkları. Açıkçası Duman adlı karakteri hiç sevmedim. Arkadaşız diyip kızın hayatının her detayına karışması ve sözde onu manipüle etmiyorum ama onu geliştiriyorum adlı konuşması yok mu? Bu konuda Güneşin ailesine hak vermemek elde değil. Resmen Güneş, bir oğlan için herkesi karşısına aldı. Çocuk bir gün okula gitmedi diye okula gitmedi! Tabii liseli ve ergen oldukları için şaşırmıyorum. Kitapta bazı şeyler fazla detaydı. Bir kişinin üzgün olduğu çok fazla açıklanıyor ya da Duman'ın soğuk, buz, karanlık olması o kadar çok bahsediliyor ki...Yani 17 yaşında bir çocuksun, ne karanlıkmış arkadaş diyesim geldi. Bu kitabın giriş olduğu çok belli. Yazarın ikinci kitabının adını öğrendiğim için sonda verdiği minik ipucuyu şimdi yakaladım. Okuduğuma pişman değilim, çünkü akıp gitti ve devamını merak ediyorsun, açıkçası serinin nasıl biteceğini çok merak ediyorum ama keşke liseli olmasalardı. Bu arada kitabın sonunda Duman'a bir gram üzülmedim. Ama zavallı Güneş... çekmediği kalmadı. Dilerim serinin sonunda sadece Güneş mutlu olur ve akıllanır. Kendine gel, kız! Senin hayatının merkezi bir erkek olamaz diyesim geldi ona. Ikincisi bir an önce çıkabilir mi lütfen?
