Chiara Runo
@Pluto48
150 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
I honestly don’t even know where to start. I wanted to read this book because the title and the concept caught my attention, but I can say it wasn’t exactly what I imagined. Did I like it? Did I enjoy reading it? Was I curious about what would happen next? Yes. In fact, since I had already read some of the books mentioned in the list, it was easy to understand the references. It was also written in good English — in my opinion, around a B1-B2 level — understandable for intermediate readers, with an interesting concept.
Unfortunately, since the characters were of Indian background, there were some words and expressions I didn’t fully understand. I wish there had been explanations for them somewhere. They also talked about foods a lot, but I didn’t even know what most of them were.
Then there was the thing Aidan did… I understand that sometimes not everything needs to be explained, but I still wanted more hints about it. I liked the idea of the story progressing through different books, but when we finally got to the books that gave the chapters their titles, I didn’t really like that the character was reading completely different books instead.
The ending wasn’t bad, but it could have been better. I really liked Mukesh’s storyline and the friendships he made, but I can’t say I connected much with the main character, Leila. If you come across this book, I think it’s worth giving it a chance.
Nereden başlasam bilemiyorum. Ismi ve konusu ilgimi çektiği için okumak istedim ama hayal ettiğim gibi olmadı diyebilirim. Sevdim mi, okurken keyif aldım mı, ne olacak diye merak ettim mi? Evet, hatta listedeki bazı kitapları bende okuduğum için anlatılanları anlamak kolaydı, zaten güzel bir İngilizce ile yazılmıştı, bana göre b1-b2 arası, orta seviyede anlaşılır ve konusu güzel
Reklam
Nereden başlasam bilemiyorum. Yani her sayfada ne olacak, kim hangi tarafta ve bu hikaye nereye gidecek diyerek düşünüyorsunuz. Yani açlık oyunları, evet güzel bir kitap serisi ama içine girip yaşamak istediğim bir seri kesinlikle değil. Her şeyi düşününce çok korkunç yani. Düşünüyorum da herhangi bir kere seçilsem falan, bir gün bile hayatta kalmam. Hatta ne hayatta kalması, kimsenin beni öldürmesi için uğraşmam, kendi işimi kendim hallederim. Katniss'in hâlâ delirmemesi mucize yahu. Yani sırf ölmedi diye başına gelmeyen kalmadı. Onu bunu hayatta tutacağım diye kendini unuttu kız... Cidden. Okuyun, okutturun. Suzanne Collins...sen harika bir yazarsın ve sevgili snow, sen berbat bir karaktersin. Dilerim üçüncü kitapta ölümünü okuma şerefine nail olurum. Üçüncü kitabı okumaya korkuyorum açıkçası. Ama favorim hâlâ birinci kitap kesinlikle.
Sanırım Mehmet Rauf'tan okuduğum ilk kitap olabilir ve bir genç kızın, özellikle 18-19 yaşlarında, daha ergenliğin başında olan bir genç kızın aşkı tanıması, kalbinin içindeki heyecan ve sonrasında yaşadığı hayalkırıklığı ve bu hayalkırıklığı yüzünden tüm hayatının bittiğini, yaşamın sona erdiğini düşünmesini öyle güzel dile getirmiş ki.... Yaşadığı dönem ile şu anki dönem arasında yine çok fark göremedim. Değişen sadece tarihler denilebilir... Özellikle kadınların giyimi ve kuşamı ile ilgili yapılan yorumlar, erkeklerin eşlerine değer vermemesi, hatta kendini bir şey sanıp ahlak dersi verirken, aslında ne kadar ahlaksız olduklarını öne sürmesi o kadar güzeldi ki... Bunu bir günlük tarzı ile anlatması çok hoşuma gitti. Tabii bir de İstanbul rüyası vardı. Tıpkı Amerikan Rüyası'nı andırıyor bana ama oraya gidince anlatılanların çok abartıldığını görünce insan o zaman anlıyor anlatılan her şeye inanılmaması gerektiğini. Nereden nereye...Pervin'e biraz üzüldüm ama biraz da kızdım, çünkü her ne kadar öyle değilim dese de kendini birçok kişiden üstün gördüğü belliydi... Onun gibi olmayan herkes onun altındaydı. Tabii o bunu asla kabul etmez ama hangimiz öyle değiliz ki değil mi???
