Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Nazım Hikmet ran
Yorulmaz sandın,
Oysa ,
Bende seven yorulmaz sanıyordum !
O kadar yordun ki ,
Ahh,
Sen beni hangi gün anladın ki ,?
Hangi gün yorulduğum yerde han yaptın ki?
Derdin ne ? neden hüznün ne zaman dedin ki ?
Omzuna başımı koyup ağlamam gerekirken yoktun !
Ben kendi yaralarımı hep kendim sardım...
Ezamıydın sen bana ,
Ahh
Günah mıydın ömrüme ?
Neydi suçum neydi ?
İpliği kopmuş bir tesbih gibi dağıttın beni ,
Ölümüne sevmek uğruna yılları zay etmek miydi ,
Tükettim uğruna heder ettim yıllarımı ,
Bilmedin ,
Ahh ,
Yine de ayağın taşa değmesin
Değmesin ki ,
Yaşattığını yaşadığında !
Belki o zaman neler çektirdiğini hissedersin !