Enes Furkan Demir
@Poecilotheria
Şu anda okuduğu kitaplar
Öncelikle yazacaklarım bir incelemeden ziyade kitabın aklıma getirdiği sorular ve hissettirdikleri olucak.
Utanç dolu bir hayat yaşadım cümlesiyle başlıyor kitap.Utanç duyulan nedir?İnsanın kendisi mi yoksa yaşadığı anlar mı utandırır kendisini.Her şeyden önce utanç nedir?Bence utanç topluma karşı duyulan bir sorumluluktan doğar.Dazai ise hiç bir zaman çevresindekiler gibi olamaz veya olamadığını düşünür.-burası kendi düşüncem-Kendine yabancıdır ve sürekli ilerlemesi gerekir.Hayata adapte olmalı yemek yemeli,okula gitmelidir ama Dazai bu şeyleri niye yapmalı?İşte bu sorunun cevabını bulamamıştır.Çevresindekilerse bunları yapıyor ve her şey yolundaymış gibi görünüyor.Bu yüzden kendini 'anormal' hissediyor.Farklı olmaktan utanç duymalı mıyım?
Dazai farklı olduğunu kabul etti mi etmedi mi bilmiyorum ama farklılıktan endişe duydu ve kaçtı.Alkolle kaçtı,sosyalleşerek kaçtı,ilaçla kaçtı,kabul ederek kaçtı bir şekilde kaçtı ama günün sonunda her şey geçip gitti.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitabın hayata dair bakış açımızı sorgulatan bir eser olduğunu düşünüyorum.Kitapta körlük vakası değerlerin kayboluşu gibi anlatılmış bu da şu soruyu sordurtuyor günümüzde etik,ahlak veya yasa her ne diyorsak artık bunun işlemesini ve devam etmesini sağlayan nedir?
Gözler insanın insan olmasını sağlayan organ mıdır?Gözler olmadan insan olmanın ne özelliği kalır?Bugün birden metrodayken kör olsam düşüncelerim,benliğim hala bana mı ait olur?Gören bir göz olmadıktan sonra yaşama motivasyonunu nasıl sağlarız?
(spoiler)
Kitapta körlüğün beyaz bir şekilde belirtilmesinin nedeni yazar tarafından belirtilmiyor ve ilk körün gözleri tam görecekken gözlerinde önce bir karanlık oluşuyor.Öncelikli olarak körlüğün neden beyaz anlatıldığını merak ettim ancak Saramago kitapta buna yer vermemişti.Bence körlüğün beyaz bir ışık gibi verilmesi aslında bizim bu dünyanın,iktidarların yarattığı algılarla beraber sürükleniyor oluşumuzdu yani neredeyse tüm ülke körken iktidarın hala her şey yolunda diye anons yapması oradaki körlerin hala yemek beklemesi bizim bu algılara ne kadar kolay kapıldığımızı ve o karanlıktan nasıl kaçtığımızı gösteriyor.Ve gün geliyor kaçtığımız o karanlık bizi yangınlar içinde bırakıyor her tarafımızı alevler içinde kalıyor.Ancak karanlığın farkında olarak karanlığa şahit olarak gerçek körlükten kurtulabiliriz ve dünyamızı saran bu körlük salgını da ancak böyle biter.
José Saramago
José Saramago
