Ezgi Polen Çelik
@Polenezgim
Ruh İşçisi'yim, kelimelerle insanların ruhuna değmeyi seviyor, onları anlamlı, derin romanlara dönüştürmek için arı gibi çalışıyorum. Henüz kimse beni tanımıyor; çok yakında tanışacaksınız.
Yazar
Dünya Akademisinin köklü öğrencisiyim, son güne dek okuyacakmışım, öyle diyor. :)
Antalya
İstanbul, 1997
57 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
Ne kap, ne kacak; gönül dolusunca yaşıyorum. Zamanı hep yatay sanırlar. Ben geçmişte yokum, gelecekte de yokum, şimdi dikine varım, yükselmesine sonsuz, derinlemesine sonsuz..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Avcılar, " şaşıracak şey. Geyik yaralandı mı ölünceye kadar alabildiğine koşar," derler. Bunu da şaşıracak ne var, işareti hayvan acısını mesafeye yediriyor. Insan ipin ucunda bir taş bağlasa da hızla çevirse ne taş ne ip görünür. İşte bu Canımın canı hız da süngülü jandarmaları eritiyor, özgür oluyorum, yalnız benimle hız kalıyor.
Bu Jandarmalar Ankara'nınkiler gibi türkü söylemiyorlardı da. Tek yıldız bana sigara veren o kadındı.
Ölünceye kadar böyle bir hayatı yaşayacağımı düşündükçe beni bir korku, bir ürpertidir alıyordu. Bana hayatında öylesinde kalacaksın demek bir palamut balığına, " Sen karaya çıkacaksın da kümeste tavuk gibi yaşayacaksın," demek gibi olurdu.
Onlar zaten mevsimine göre neye inanmaları ve neye inanmamaları gerektiğini pek iyi bilirler. Ama asıl inandıkları bir şey varsa, o da paradır. Parayı verene de mutlaka gülümsemek gerekir. Bir gün iki gün insan kendini zorlayarak gülümsüyor. Hey gidi dünya!