Hiç olmazsa, dedi, kendisiyle vedalaşmak na-sip olsaydı, gene biraz avunurdum. Ona: «Virjini! diyecektim, eğer birlikte yaşadığımız müddetçe ağzımdan seni incitecek bir söz çıktıysa seni şu son görüşümde suçumu bağışladığını bana söyle. Daha da... Ben ona ruhum, gözlerimin ışığı, Virjini diye-cektim, mademki kaderim beni senden ayıracak-mış, o halde adiyö sevgili Virjini, adiyő! Benden uzak, fakat gene bahtiyar ol!