Herhangi bir olay ya da öğreti üzerinden mizah yapmak ne o olayı, o eylemi meşrulaştırır ne de öğretiyi, dogmayı, normu yıkabilir. Normlar ve dogmalar mizahla yıkılacak kadar kırılgan değildir; ki bu kadar kolay kırılamadığından dogma ya da norm olmuşlardır. Kara mizah, unutulmaya yüz tutmuş olanı insanların gözüne sokar. Bunu yaparken de trajik olanın içindeki komik unsuru arar, arar ki dikkat çekebilsin. Sade bunu bilmeseydi gerçek fikirlerini insanların dikkatini çekecek bir konunun satır aralarına yerleştirir miydi? Kara mizah, toplumsal katarsis'in imkânıdır.