Nil neslihan ata
@Popart
Ben yeniyim galiba
İstanbul, 4 Şubat
21 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Cehenneme ÖvgüEdebiyat
Ben gündüz beyi çok seviyorum.yazdıklarına değer veriyorum.Bu kitabı iki kere okudum yaşım ilerledikçe ara ara tekrar açar okurum.Her kütüphanede, her evde olmalı.Okurken ben bunları biliyorum diyeceğiniz şeyler olacaktır ama olsun bazı şeyler daha da pekişir belki.Bu kitap özellikle gençlere hediye edilmeli. Biri şey yazmış - Okuyan ozgurlukcu bir dunya gorusune sahipse cok sever, otoriter bir bir dunya gorusune sahipse nefret eder. Arası yoktur Doğru!
Çözüm bireyden geçiyor, işte bu yüzden, herkesin bu kitabi okuyup yargılayabilecek düşünce noktasına gelip, okuyup, özeleştiride bulunarak, kendi çarpıklıklarını da kitaptan görebilmesi gerekiyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölümüne SadakatEdebiyat
Rob “Beni gerçekten darmaduman etmek için benimle çok önceden beraber olman gerekirdi “ diyerek terk edilişinden başlayarak tüm ilişkilerini gözden geçirmeye başlıyor. Hayatında yolunda gitmeyen şeylerin çözümünü geçmişte arayan bir adamın hikayesi.Çok uzun bir yorum yazmak isterdim çünkü ben çok sevdim kitabı( filmini ve dizisini de izledim, ayrıca hornby bence çok iyi bir seneryo yazarıdır.) Ebedi bir kitap değil sonuçta , günlük gibi yazılmış.Bu tarz kitapları seviyorsanız alın okuyun. Rob, kendini bir yere ait hissedemeyen, potansiyelini ortaya çıkaramayan , çıkarmak içinde gayretini olmayan ya da gayret edecek hali kalmamış bir şekilde hayatı ıskaladığını düşünen,ilişkilerinde tam olarak ne aradığını bilmeyen, 30lu yaşlarının sonlarında, başarılı olamamış ya da kendini öyle hisseden herkesin günlüğünü yazıyor. Konu itibari ile herkese hitap etmeyebilir ;). Sıradan görünen ama hayatın tamda içinde bir kitap.A birde önemli bir ayrıntı kitap müzik listeleri ile dolu,seviyor olmak şart
AhrazEdebiyat
Ahh bu nasıl bir acı. Bunlar nasıl kötü insanlar deyip şaşırmak isterdim ama insanların kötülüklerinin sonu yok ne yazıkki. Güzel hikaye kötülüklerle dolu dünya!. Ahraz’ın içinde her şeyden biraz var ; Aşk,merhamet, dedikodu, fesatlık, cahillik, saflık,çirkinlik, güzellik, yabanlık .... hayata dair her şey harmanlanmış güzel bir paket yapılmış. İlk başta okurken acaba duygu sömürüsüne mi gidecek diye tedirgin oldum ama yazarın kendisi de buna çok dikkat ederek itina ile yazmış.Kanatmadan, yaraları deşmeden, edebiyata yakışır bir dilde olduğu gibi yansıtmış ve gözlemlemiş olayları.Ahhh İsrafil’in dünyasını düşündükçe gözlerim doluyor.Sağır ve dilsiz bir insanın dünyasını gözlemleyerek farklı bir bakış geliştirmek için bile okunabilir. Ve büyük bir laf etmiş haddimi aşmış olabilirim ama bence kitap Adile’nin ağzından da anlatılsa daha iyi olabilirdi diye düşündürdü beni , çünkü oda bir şeyler söylesin çok istedim.
PyongyangEdebiyat
Acayip yorumlar okuyorum ve şaşırıyorum. Gördüklerini, deneyimlerini hiç kişiselleştirmemiş olduğu gibi anlatmış bunuda eğlenceli bir noktaya taşımış.Guy üst kata çıkıp çalıştığı ekiple tanışmak için bile izinler alıyor, oda kapısını kilitleyemiyor, odasında uyurken bile sürekli taciz ediliyor, bu nedir ya ? Distopya filmi olacakken gerçekte doksan küsür yıldır devam eden bu durum çok çok üzücü.Kahrolsun bu düzen diyorum. Çizimleri çok başarılı ciddi emek verilmiş.Çizgi romandır sonuçta daha ne olsun eğlenmelik seyirlik güzel bir kitap.