– Biliyor musun Olric, benim birçok dostum var.
– Görüyorum efendimiz. Hepsinin sırtınızda izleri var.
-En tehlikeli kelime nedir Olriç?
-“Ama”dır efendim bana göre.
-Neden Olriç?
-Önceden söylenen her cümleyi öldürür! Mesela, ‘seni seviyorum ama…” gibi.
Ne zoruma gidiyor biliyor musun Olric? Ona yazdıklarımı ondan başka herkes okuyor.
Mutsuz sanıyorlar bizi Olric. Oysa biz mutsuz değiliz, onlar boş yere bu kadar mutlu.
Ne imlâ, ne satır arası, ne paragraf, boşluk yok Olric, dopdoluyum.
-Hani yarınlar güzel olurmuş diyorlardı Olric bu yaşadığımız gün de dünün yarını değil mi?
-Kandırıyorlar efendim kandırıyorlar.
-Kolundaki yaralar efendim.