Valery Legasov
@Proleter1917
Yarınları, yarınlardan umutları olmayanlar öldürür.
Şair
36 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
KarmaşıkDalgalarŞiir
Son geçtiğimiz yoldan geçecektik.
Son gördüğümüz o sonbahar ağacını son kez izleyecektik hayal kurarak.
Sonra ben ilk ve son kez öpücektim dudaklarını.
Siyahlara bürünüp,
Yaslayacktık sırtımızı o eski gri duvara.
Ben kalbinin ritimlerine kulak verip,
Göz yaşlarımı akıtacaktım yüreğinin üstüne.
Yeşerecekti üzerinde en sevdiğimiz çiçek papatya...
Olmadı manolya.
Olmadı.
Olduramadık.
Birimizde birisi daha eksik çıktı.
Dengeler bozuldu.
Tabiat alt üst oldu.
Hukuk kuralları yıkıldı.
Dünya yok oluşun ve ölümün ucuna vardı.
-Her akşam ağladığım o hıçkırıkları mı duyar mısın? Duyma. Çünkü ben ki senin en küçük bir iç burukluğuna dayanamam, ölürüm acıdan.-
-Çektiğim bu varoluşsal sancılar üzerine birde sen yükledin kilolarca acıyı üstüme. Ama olsun papatyam. Olsun. Ben yine yeniden her zamankinden biraz daha fazla severim seni.-
Beni en işlek caddelerin, sıska rüzgar avuntularıyla vur.
En sert dalgalarla yargıla.
Sev maviyi ve beyazı.
Turna sürülerini düşün. Dilek tut ve bağla bir turna kuşunun düşsel kanadına. Yaşayabildiğin kadar sanatsal yaşa.
Tabloya dök tüm hayat rengini.
Çocukları sev.
Kedilerle birlikte hisset, badem ağacı dibindeki mutluluğu.
İçindeki kan kırmızısı yaşları, çini çini biriktir umut kumbaranda.
Sonra bir kadeh kaldır, herkese ve herşeye inat.
Bir sigara yak ve dumanını soğuk gecenin ayazına bırak.
Sonra buz tutmuş tenin ile birlikte, gir yorganın altına.
Sevişmek yasak değil biliyorsun.
Seviş onunla ki ısınasın...
Küçük mahsun kız çocuğunun,
İnce belli saçlarındaki,
Acı tarihi taşıyan tokasıyım.
Güzel koktukça,
Acı bir his bırakan.
İnsanlığın soğuk sesiyim.
Soğuk ve boğucu..
Rıhtımsız bir boğaz misali,
Asi ama bir o kadarda görgüsüz.
Bulutların ve kapkara gecenin içerisinden,
Bir peygamber eşliğinde,
Ve belkide bir tanrı kadar güzel şekilde,
Doğan ay gibiyim.
Ruhum ıssızlığıyla huzur saçıyor.
Sigaramın dumanı geceyi kamçılıyor.
Bir duman ve bir duman daha çekiyorum,
İçimde yaşayan suçluların tutulduğu hapishaneye.
O kadar muazzam çığlıklar atıyorlar ki boğularak.
Yalvarmaları zevkin doruklarına indiriyor beni.
Ve ben çok aciz ve çok sapkın belkide çok vicdansız görünüyor olabilirim.
Ama değil.
Çünkü onlar suçlular.
Yoksa'ki kalbimde tutulurlardı.
Ancak onlar pis birer hainler.
Ve ömür boyuda öyle kalacaklar.