"Neden seni bir çiğ damlası gibi
Böylesine titrek, böylesine hassas görmeliyim?
Oysa yorgun kalbim üşürken,
Şimdi donuk gözlerim acıyı taşıyor.
Sen, hayran olduğum düşsel kadın,
Bir buz dağı gibi olan kalbin
Bütün insanlara acı çektirmek için mi böyle,
Yoksa sadece senin için yaşayanlara mı?
Eskiden yaşamayı yürekten severdim, Birçokları gibi fırtınalı yaşadım Ve şimdi
benim için artık hiçbir şey önemli değil, Çünkü hayatımı bir bardak su gibi
çalkaladın.
Günlerim öyle yavaş, öyle sessiz geçiyor ki, sevgilim, Ve sen çok uzaklardasın,
bir o kadar da yakında, Kalbimin yanında, duygularımın derinliğinde. Seni tekrar
görmeyi, sesini duymayı acı verircesine Öyle çok istiyorum ki.
Ama hiçbir şey değişmeyecek: Benden öyle uzaksın ki."