Dicle

Çünkü yüzyıllık yalnızlığa mahkum edilen soyların, yeryüzünde ikinci bir deney fırsatları olamazdı.
Sayfa 461·Kitabı okudu
... nerede okurlarsa olsunlar geçmişin bir yalan olduğunu, anıların dönüşü bulunmadığını, geçip giden hiçbir baharın yeniden ele geçirilmeyeceğini, aşkların en çılgınca ve en vazgeçilmez olanının ömrün sonundaki bir anlık gerçek olduğunu akıllarından çıkarmamalarını öğütlemeye başladı.
Sayfa 445·Kitabı okudu
Aureliano daha aşk acısıyla ağladığını açıklamadan Pilar insanlık tarihinin en eski gözyaşlarını tanıdı.
Sayfa 438·Kitabı okudu
Aureliano da yalnızlığı yeğler gibi görünüyor, evin sokak kapısında başlayan dünyaya karşı hiçbir merak ve ilgi göstermiyordu.
Sayfa 387·Kitabı okudu
“Ne bekliyordun?” diye mırıldandı. “Zaman geçip gidiyor.” Ursula “Evet öyle,” dedi. “ Ama çabuk da geçmiyor.”
Sayfa 373·Kitabı okudu