Tatlılıkla öğüt vermeye başladım kendime, bir anne gibi. Gitgide yüreğim yufkalaştı, yorgun, dermansız ağlamaya başladım. Sessiz, sakin, için için bir ağlayıştı bu; gözyaşı akıtmadan, gönülden bir hıçkırık.
... içindeki burukluk gitgide azaldı, doğrusu dünya alem böylesi olaylardan bıkmış usanmıştır, adam bekledi, kadın gelmedi, kadın bekledi, bu kez adam görünmedi...