“ Prangalar düştü. Tutup kaldırdım… Onları elimde tutmak, onlara son bir kez bakmak istiyordum. Sanki o anda ayaklarımda olmamalarına şaşıyordum artık.”
“ Ve sonunda güçlendim; bekledim her gün saydım ve daha binlercesi kalmış olsa da, umutla tek tek her günü karşıladım, uğurladım gömdüm ve ertesi günün beklentisi ile artık bin değil dokuz yüz doksan dokuz gün kaldı, diye mutlu oldum bütün bu süreçte, yüzlerce yoldaşa rağmen, aşırı yalnızdım ve sonunda bu yalnızlığı sevdim ..”
“ Kürek cezasındaki bu ilk yılın kederi dayanılmazdı ve ben de sarsıcı, acılı bir etki bırakmıştı .Bu ilk yılda kederden çoğu kez etrafımı görmüyordum. Gözlerimi kapatıyor ve etrafı seyretmek istemiyordum ..”