Epikür’ün Mutlu Olma Sanatı kitabını okurken bir şeyi çok net anladım: Mutluluk sandığımız kadar karmaşık değilmiş. Korkularımızı büyütüp geleceği felaketleştiren yine biziz. Epikür sürekli şunu fısıldıyor gibi: ‘Sade yaşa, az şey iste, kendi iç sesini duy.’ Bu kitap bana, kalbimi yoran yüklerin çoğunun aslında hayalden ibaret olduğunu hatırlattı. Mutluluk dışarıda değilmiş… insanın kendi içinde saklı bir huzurmuş.
Epikür’e göre insanı en çok üç şey korkutur:
ölüm, gelecek, ve başkalarının ne düşündüğü.
Oysa bu korkuların çoğu gerçekte yoktur; zihnin yarattığı gölgelerdir.
İnsan ancak bu hayali korkuları bıraktığında gerçek huzura yaklaşır.