X
@PskFeride
Master Of Forensic Psychology
Kendimizi keşfetmek için birbirimizle temas etmeliyiz; çünkü hepimiz birbirimizin yansımalarıyız.
Reklam
Hamlamış balerin gibiyim mücadelem büyük, dişli ve zor. Ama sonunda özgür bir kelebek gibiyim.
Duy beni yazılmış ve yazılacak olan bütün hikayelerin kadın kahramanları.
bütün o yaşanmış ve yazılmış olan,
bütün o yaşanmamış ve yazılmamış olan
hikâyelerin kadın kahramanları.
kadınlar ve kızlar,
dişil ve doğurgan,
duygusal ve duyarlı olan.
eril olmayan yani,
fethetmeyi değil fethedilmeyi bekleyen kale, daima.
gecenin karanlık koynunda kapılarını açan kent,en fazla
en fazla bir sandalı koynuna alan deniz.
durağan
ve çaresiz
ve lekesiz
ve temiz tertemiz.
adı tarihe geçmiş ve geçecek
dişil ve doğurgan,
kadın ve kız olan yani ki
yani ki bütün hikâyelerin baş kahramanı olan.
dünyanın çevresinde döndüğü asıl güneş, çağların gerçek sahibi, gerçek yazıcısı tarihin,
bir anda en güçlü hükümdarları yerle bir kılan
en güçlü kumandanları köle, en zelil köleleri hükümdar kılan,
tutsakları en derin aydınlıkta hür, hür olanı en koyu karanlıkta tutsak kılan,
hükümsüzü birden bire hükümlüye çeviren,
hükümlüyü birden hükümsüz eden.
geçer akçeleri geçmeze, geçmez akçeleri geçere dönüştüren saklı ve gizli el.
ama güçsüz,
çünkü daima ödeyen ve ödenen bedel.
“Öteki”ni kendi içinde bulduğunda ve ondan nefret etmemeyi başardığında hem kendini affedersin, hem yabancı kabul ettiklerini.
Aslında öteki ve hepsi SENSİN.
Bireyin kendi bazı parçalarına olan nefretinin yansımalarıdır aslında bir başkasına duyulan nefret. Ve kendi içimizde ki bu yabancının varlığı, bizi öylesine rahatsız eder ki, bununla başa çıkabilmek için ya yok sayar inkar ederiz ya da bir başka insana yansıtır ve aslında ondan nefret ettiğimizi düşünürüz. Doğal sonuç olarak da, o dışarıda ki yabancıyı yok etmeye uğraşırız. Ama aslında bir başkasında öldürmeye çalıştığımız da kendimizdir.