Hayatım boyunca kendimi bir arada tutmak için çok çaba sarf etmiştim. Dökülüp dağılmaya teşne parçalarımı öyle sağlam bir tutkalla yapıştırmam gerekmişti ki, bu sağlamlık beni galiba taşa çevirmişti. Taş yerinde ağırdı. Şimdiyse o taşı yerinden kaldırmam gerekiyordu, belki de yolda başına ne gelir diye düşünmeden öylece bayırdan aşağı yuvarlamam.
Sevgi iki ülkede aynı anda nefes almaktır. Eski hayat ile şimdiki hayatın arasındaki boşluğa köprü kurmak, bir şekilde iki farklı ülkede nefes almak gibidir: Sevgi her ikisinde de bulunur, ikisini birbirine bağlar.