Kitapların ve insan hikâyelerinin yol arkadaşı. Okudukça kendimi, dinledikçe insanları daha iyi anlıyorum. Doğa yürüyüşleri, kitaplar ve samimi sohbetler hayat yolculuğumun en güzel parçaları.
"Ev, insanın kendi eşyalarını etrafında istediği bir sığınak olabilir ilk aşamada, ancak zamanla insanın her şeyden çok değer verdiği bir yere dönüşür; çünkü fiziksel rahatlığın yanı sıra, anlaşıldığını hissetmek istediği yerdir insanın evi, kendisini anlayan insanlarla kederini ve neşesini paylaşabilmek istediği yerdir. İnsan için ev, başkalarının bakımını üstlendiği ve bakıldığı, arkadaşlarını ve potansiyel arkadaşlarını misafir edebildiği, özgürce konuşabildiği, duygu ve düşüncelerini tehlike yaşamadan açıklayabildiği yerdir. Ancak ıssız bir yer de olabilir ev."
"İnsanların daha önce mümkün olduğunu bile düşünmedikleri girişimlerde bulunmaları, her şeyden önce özel sohbetlerde buldukları cesaret ve güvenle, tek başlarına yapamayacakları bir şeyi yapmalarını sağlayan partnerler bulmalarıyla, başkalarını keşfetmek ve başkaları tarafından keşfedilmek duygusundan hayat bulmalarıyla ve birbirlerine sunduklarını sindirmeleriyle mümkün olabilir, insanlar ancak bu şekilde daha dolu bir hayata kavuşabilir. Anlayış, sevgi ve şevk, özel hayatın toplum hayatına katabileceği unsurlardır."
"Ruh eşini bulma umudu, insanın kendisini anlayan birilerinin veya en azından birinin var olması gerektiğine dair umududur. Yolumuzun üstünde her türden engel var, insanların olmadıkları biri gibi davranmaya teşvik edilmeleri ya da zorla itilmeleri bunlardan yalnızca birkaçı. Özel hayat bu baskıdan kaçış noktalarından biri olmalı, ancak ne sıklıkta bu işlevi yerine getirebildiğini ya da getiremediğini bildiren bir istatistik yok."
"-başkasının öğretisiyle toplanan meyveler çok çabuk çürür; insanın yaralarına yalnızca kendi arayışıyla bulduğu hakikat merhem olur, zenginleştirir ve aydınlatır-"