Ama kim her zaman yalnız uyuyabilir? Yalnız bir kaç adam yapar bunu, iççağrının ya da mutsuzluğun ötekilerden kopardığı ve artık her gece ölümle aynı yatakta yatan adamlar.
O zaman katlanılmaz bir tatlılıkla, gecenin suyu Janine' in içini doldurmaya başladı, soğuğu aşıp altında bıraktı, varlığının karanlık odağından yavaş yavaş yükseldi ve kesintisiz dalgalar biçiminde, iniltilerle dolu ağzına dek taştı. Bir an sonra, o soğuk toprağa devrilmişken, tüm gök üzerinde uzanıyordu.