Hiçbir zaman, ama hiçbir zaman böylesi duygular duymamıştı. Daha önce hiç bilmediği, yepyeni, koskoca bir dünyayı sisler içinde gibi, belirsizce duyumsuyordu.
İnsanı bunaltan bir odası var... Aslında her yer boğucu burada, insanın soluk alabileceği bir yer yok. Sokaklar bile penceresiz odalara benziyor. Aman Tanrım, nasıl bir kent bu böyle!
Aslında çevremdeki her şey sanki buralara ait şeyler değilmiş gibi...
Odadaki herkese dikkatle baktı.
__ Sizler de öyle... binlerce verstlik bir uzaklıktan bakıyor gibiyim size...