İzah mükemmeldi. Gülümsedim. Dün gece bu nüansı niçin kaçırmıştım? İçimdeki muhalefetin oyunudur bu. Kalbe karşı bu muhalefetin akıldan veya gururdan geldiği sanılır. Bence bu, kalbin kendi kendisine karşı müdafaasıdır. Sevgilide kaybolmamak için nefret sebepleri arar, bulamazsa yaratır. İşte böyle kendi kendini aldattığını anlayınca da utanır ve ona daha çok bağlanır. Kendi yalanlarını affetmeyen kalbin kendine verdiği ceza.
Ayrıca kim olduğunun önemi yoktu, ipekli giysisi, kürk mantosu, şapkasındaki beyaz tüy işçileri çileden çıkarıyordu. Misk gibi kokuyordu, kolunda bir saat vardı, kömüre el bile sürmemiş aylak insanlar gibi derisi yumuşaktı.